Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Thil, gelegen in Vic-sous-Thil in Bourgondië-Franche-Comté, is getuigd van 1016 in de cartulaire van Flavigny. Bezet tot de 17e eeuw, werd het diep gerestaureerd in de 20e eeuw, terwijl het behoud van overblijfselen waardoor een architectonische studie. In 1905 werd een historisch monument gebouwd, op 481 m boven de zeespiegel, met uitzicht op de valleien van de Serein en de Armançon. Voor hem, het college van Thil markeert het andere einde van de heuvel, terwijl sporen van ontbrekende gebouwen suggereren een dorp of canon huizen.

De oorsprong van het kasteel blijft besproken: als sommigen een Romeinse oppidum of bezetting oproepen sinds de laatste Brons, wijst het huidige onderzoek deze hypothesen af bij gebrek aan bewijs. De eerste betrouwbare vermelding dateert van Miles de Thil, oprichter van een priorij in Precy-sous-Thil in 1007. In de 13e en 14e eeuw is het kasteel verbonden met de familie van Thil, vazal van de hertogen van Bourgondië. In 1307 verklaarde Guillaume de Thil dat hij beëdigd en ter beschikking gesteld moest worden van de hertog. Rond 1340 stichtte Jean de Thil het college, en in 1366 werd het kasteel kort bezet door aaseters voordat het werd teruggegeven tegen een losgeld van 3.500 frank.

In de moderne tijd veranderde het kasteel regelmatig van handen: het werd in 1640 door de familie Sayve in de 17e eeuw ontmanteld door Richelieu en verlaten ten behoeve van het Château du Brouillard. Opeenvolgende eigenaren van de 20e eeuw, zoals architect Roger Guibert, voeren controversiële restauraties uit, wat leidt tot archeologische opgravingen (1968, 1969, 1978). Sinds 2008 heeft een jaarlijks middeleeuws festival de plaatsen geanimeerd en zijn erfgoed gevierd.

De onregelmatige omheining (125 m x 70 m), geflankeerd door torens en doorboord met kanonneerboten (XV De kleine seigneuriale, waaronder een 25 m hoge uitkijktoren en een 13e eeuwse kelder, illustreert de defensieve evolutie van de site. De hedendaagse veranderingen, hoewel bekritiseerd, stond het behoud ervan toe.

Archeologische bronnen bevestigen een voortdurende bezetting van de 11e tot de 17e eeuw, met belangrijke bouwfasen in de 13e en 14e eeuw. De site, bestudeerd door historici als Georges Thiery, blijft een belangrijk voorbeeld van de Bourgondische castrale architectuur, het mengen van militaire en residentiële functies voordat de daling in de moderne tijd.

Externe links