Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Grimaldi Kasteel van Antibes vindt zijn oorsprong op de acropolis van de Griekse stad Antipolis, met Romeinse stichtingen uit de 1e eeuw n.Chr. De bewaard gebleven resten omvatten Romeinse gevels 3 tot 5 meter hoog. De vierkante toren, 25 meter hoog, werd opgericht aan het einde van de 11e eeuw met stenen hergebruikt van oude monumenten. De romaanse architectuur, zoals de verhoogde deur toegankelijk door een ladder, weerspiegelt middeleeuwse verdedigingstechnieken.

In de 15e eeuw werd het kasteel herbouwd en bezet door een tak van de familie Grimaldi, de Genoese familie, tot 1608, toen Hendrik IV zich bij de koninklijke nalatenschap voegde. Het gebouw werd toen de residentie van gouverneurs, stadhuis, en vervolgens kazerne tot 1924. In 1925 werd het door de stad Antibes overgenomen tot museum van Grimaldi. De laatste maakte grote werken, waaronder 78 keramiek, en liet een deel ervan na aan het kasteel.

In 1966 werd het kasteel van Grimaldi officieel het Picasso Museum, nu de thuisbasis van 245 werken van de kunstenaar, evenals werken van Nicolas de Staël, Fernand Léger of Joan Miró. Sinds 1928 heeft hij een historisch monument gebouwd onder leiding van Pierre-Antoine Gatier, hoofdarchitect van de historische monumenten. Zijn geschiedenis verbindt daarmee middeleeuws erfgoed en hedendaagse artistieke invloed.

Het museum bewaart ook werken van moderne kunstenaars zoals Germaine Richier of Hans Hartung, die hun rol in de 20e eeuwse artistieke scene demonstreren. De creatie van Jacqueline Picasso in 1990 verrijkte zijn collecties verder en versterkt zijn internationale reputatie. Het kasteel belichaamt nu een dialoog tussen oude geschiedenis, middeleeuwse architectuur en artistieke avant-garde.

Toekomst

In 1946 kreeg Pablo Picasso de gelegenheid om zijn werkplaats in het kasteel te installeren. In 1957 ontving Picasso officieel de titel "Citizen of Honor of the City of Antibes.".

Er zijn ongeveer 245 werken van de kunstenaar, maar ook schilderijen van Nicolas de Staël, Fernand Léger of Hans Hartung, gravures van Paul Leuquet en beelden van Germaine Richier en Joan Miró.

Externe links