Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Arques-la-Battle, gebouwd in de 12e eeuw op een reeds bestaande castrale motte, werd gerestaureerd in de 14e en 15e eeuw. Het domineert een krijtachtige spoor tussen de valleien van Varenne, Bethune en Eaullne, biedt een strategische positie in de buurt van het Kanaal. Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door herhaalde zetels, waaronder die van 1053 waar William de Veroveraar belegerde zijn opstandige oom Guillaume d'Arques, na een eenjarig verzet.

In 1123 herbouwde Hendrik I Beauclerc, koning van Engeland en hertog van Normandië, het stenen kasteel met een romaanse kerker en een hof geflankeerd door torens. De site werd betwist tijdens de Engels-Franse conflicten: overgenomen door Geoffroy Plantagenet in 1145, overgenomen door Richard Cœur de Lion in 1195, vervolgens gegeven aan Philippe Auguste in 1204 na een lange belegering. Tijdens de Honderdjarige Oorlog verzette hij zich tegen de Engelsen tot het Verdrag van Troyes (1420), waarna hij in 1449 werd overgenomen door Karel VII.

Het kasteel speelde een sleutelrol in de godsdienstoorlogen. In 1589 won Hendrik IV een beslissende overwinning tegen de Liga ondanks een numerieke minderwaardigheid van 7000 tegen 30.000 man, dankzij zijn artillerie. In 1688 werd het militair verlaten en in de 18e eeuw gedeeltelijk ontmanteld. Gerangschikt als een historisch monument in 1875, de ruïnes vandaag getuigen van zijn defensieve verleden en architectonische transformaties van de twaalfde tot de zestiende eeuw.

De vierkante kerker, gebouwd rond 1123 door Henri Beauclerc, is het hart van het kasteel. Met enorme uitlopers, herbergde het gewelfde kamers, een put, een oven en een molen, met aparte toegangen om de verdediging te versterken. Een platform toegevoegd aan het einde van de 15e eeuw stond de installatie van wapens toe. De hoofdingang naar het noordwesten werd beschermd door een artilleriebastion gebouwd onder François I, terwijl een tweede poort, toegevoegd in 1367 door Charles V, diende de kerker direct.

De diepe sloten (15 tot 20 meter), gegraven in de zestiende eeuw, en de courtine geflankeerd door torens illustreren de opeenvolgende aanpassingen aan de militaire vooruitgang. Het terrein, verkocht als nationaal eigendom in 1793, werd door een individu bewaard voordat het werd overgenomen door de staat in 1860. Beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog door Duitse bezetting, is het nu gedeeltelijk toegankelijk, vooral tijdens Erfgoeddagen.

Gerangschikt in 1862, is het kasteel een opmerkelijk voorbeeld van Normandische kasteelarchitectuur, waarbij Romaanse elementen (donjon, courtine) en Renaissance aanpassingen (bakstenen bastions) worden gemengd. Zijn geschiedenis weerspiegelt Frans-Engelse conflicten, de godsdienstoorlogen en de evolutie van belegeringstechnieken, van middeleeuwse aanvallen tot moderne artillerie.

Externe links