Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Arras, ook wel Castet-Naü van Azun genoemd, is een middeleeuws gebouw waarvan de bouw na 1175 begint, zoals blijkt uit de architectonische stijl van de tweede helft van de 13e eeuw. Voor het eerst genoemd in 1260 als een "nieuw kasteel" (Castet-Nau), het bestaat uit een centrale kerker en een behuizing. Deze eerste staat weerspiegelt een passieve defensieve roeping, typisch voor de Comtal forten van die tijd.

Het kasteel werd in 1360 door het Verdrag van Brétigny aan de Engelsen overgedragen, waarna het in 1404 werd overgenomen na een belegering onder leiding van Johannes II van Bourbon. Deze periode markeert een ingrijpende herziening van het fort en past zijn verdediging aan een actievere militaire context aan. De overgang tussen de 14e en 15e eeuw zag de toevoeging van architectonische elementen die vandaag nog zichtbaar zijn, een weerspiegeling van haar strategische rol in Frans-Engelse conflicten.

Vanaf 1426 werd het kasteel een particuliere seigneury toen Jean de Foix-Grailly het aan Bernat de Coarraza schonk. De familie Coarraza behield het eigendom tot 1733, voordat het in handen van de Palarins kwam, toen van de Palaminy in 1757. Het gebouw werd in de late 18e eeuw militair niet gebruikt en werd omgetoverd tot een boerderij: de behuizing diende als stal en de vierkante feniltoren. Sinds 1996 is een restauratie-reconstructiecampagne gericht op behoud en verbetering van de overblijfselen.

Het kasteel onderscheidt zich architecturaal door zijn ronde vier-level kerker, omgeven door een stenen behuizing. De begane grond, gewelfd en blind, contrasteert met de bovenste verdiepingen, verlicht door bogen en rechthoekige baaien. De lagere delen dateren uit de 13e eeuw, terwijl de bovenste niveaus het resultaat zijn van latere terugvorderingen. Interne circulatie, verzorgd door ladders, illustreert het gebruik ervan zowel defensief als residentieel.

Externe links