Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pons Kathedraal van Saint-Pons-de-Thomières werd opgericht in 936 toen de graaf van Toulouse Raymond III Pons en zijn vrouw Garsinde een benedictijnse abdij stichtten gewijd aan Saint Pons de Cimiez, een Nicaraguaanse martelaar van de derde eeuw. De abdij, geplaatst onder de heerschappij van Sint Benedictus, ontving relikwieën van de heilige in 937 en werd beschermd door paus Leo VII en vervolgens koning Louis d'Outremer in 939. Raymond Pons, die omstreeks 950 stierf, werd daar begraven. De abdij bloeit dankzij donaties, waaronder die van de aartsbisschop van Narbonne Lovery, en wordt een belangrijk religieus centrum van Languedoc.

In 1170 werd de abdij geplunderd en gedeeltelijk verwoest door de burggraaf van Béziers Roger II Trencavel. De reconstructie van de Romaanse abdij begon aan het einde van de 12e eeuw, met elementen versterkt als twee gecrenellateerde torens. In 1318 richtte paus Johannes XXII de abdij op als bisschop, waardoor de abdij een kathedraal werd. De eerste bisschop, Pierre Roger, leidde het nieuwe bisdom, maar de oorlogen van Religie verwoestten de plaats in de 16e eeuw: het klooster en een deel van de kathedraal werden in 1567 door de Hugenoten vernietigd.

In de 17e eeuw eisten de monniken de secularisatie van de abdij, omgetoverd tot een canon hoofdstuk in 1612. De kathedraal, die 150 jaar in ruïnes bleef, werd in de 18e eeuw gerestaureerd. In 1711 verving een neoklassieke façade het verwoeste gotische koor en keerde de traditionele oriëntatie van het schip om. Het huidige koor, versierd met Caunes-Minervois knikkers en smeedijzeren roosters (1768-1771), herbergt een historisch orgel van Jean-Baptiste Micot (1772), een van de weinige instrumenten van de Ancien Régime die intact is gebleven.

Bij de Revolutie verloor de kathedraal zijn episcopale status en werd een eenvoudige parochiekerk. Gerangschikt als een historisch monument in 1840, behoudt het Romaanse elementen (nef, bas-reliëfs van tympanos), gotische (zijkappen) en neoklassieke (gevel). Zijn meubels, waaronder 17e eeuwse kraampjes en geheime schilderijen, getuigen van zijn rijke verleden. De klokken, waaronder een van 1660 geclassificeerd, zijn altijd met de hand geringd, een zeldzaamheid voor een kathedraal.

Ramire II d'Aragon was een monnik van 1093 tot 1117 voordat hij koning werd. Frotard (1065-1099) breidde zijn invloed uit door een seigneury te vormen ten noorden van Minerve. Het Mikot-orgel, gespeeld door twaalf muzikanten voor de revolutie, blijft een erfgoedjuweel, net als de koorgrillen en polychrome knikkers. Tegenwoordig illustreert de kathedraal bijna duizend jaar religieuze en architectonische geschiedenis in Occitanie.

Externe links