Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Louiskathedraal van Versailles, gebouwd in de 2e kwartier van de 18e eeuw, werd ontworpen door architect Jacques Hardouin-Mansart van Sagonne, kleinzoon van de beroemde architect van Lodewijk XIV. Zijn eerste steen werd in 1743 gelegd door de aartsbisschop van Parijs, in aanwezigheid van Lodewijk XV, die er herdenkingsmedailles plaatste. De kerk werd gezegend op 25 augustus 1754, de dag van Sint Lodewijk, maar werd pas in 1802 kathedraal, toen het bisdom van Versailles werd opgericht. Het werd pas in 1843 ingewijd.

Voor de bouw gebruikten de inwoners van het oude Versailles een tijdelijke kapel, opgericht in 1730 onder het beschermheerschap van Saint Louis. De beslissing om een definitieve kerk te bouwen werd genomen rond 1740, op een groot plein vlakbij de tuin van de koning. Lodewijk XV koos Hardouin-Mansart de Sagonne ondanks de hoop van Angel-Jacques Gabriel, de officiële architect van de koning. De funderingen, begonnen in 1742, moesten geconfronteerd worden met een sponsachtige grond, waarvoor een radiator van gesneden stenen.

De kerk speelde een belangrijke politieke rol tijdens de Revolutie: in 1789 verwelkomde zij de processie van de Algemene Staten en de vernieuwing van de eed van de Jeu de Palme. In 1795 werd het een tempel van Abondance onder de Terror en in 1802 werd het een plaats van aanbidding. In de 19e eeuw werd het gerestaureerd en verfraaid door koningen Lodewijk XVIII en Louis-Philippe, evenals Napoleon III, met belangrijke artistieke bijdragen zoals de glas-in-lood ramen van Sèvres of de beelden van Augustin Pajou.

De kathedraalarchitectuur combineert gotische traditie en barokke innovaties. Zijn Latijnse dwarsplan, zijn koepel met gesneden stroken en zijn twee verdiepingen lange gevel, versierd met Dorische en Korinthische zuilen, weerspiegelen de invloed van Borromini. Het interieur, sober en elegant, wordt gekenmerkt door rots ornamenten van Nicolas Pineau en een kluis met penetratie. De Kapel van Voorzienigheid, toegevoegd in 1764 door Louis-François Trouard, herbergt bas-reliëfs van Augustin Pajou die de kardinaallijke deugden en artsen van de Kerk vertegenwoordigen.

Het grote orgel, in opdracht van Clicquot in 1759, is een historisch juweel. Het werd ingehuldigd in 1761 en speelde een symbolische rol in de Algemene Staten van 1789. Tijdens de Revolutie werd het meerdere keren hersteld, met name door Aristide Cavaillé-Coll in 1861 en onlangs in 2020. De kathedraal herbergt ook belangrijke kunstwerken, waaronder schilderijen van François Boucher en Jean-Baptiste-Marie Pierre, alsmede beelden zoals het monument van de hertog van Berry van James Pradier.

Een historisch monument in 1906, Saint-Louis kathedraal blijft een uitzonderlijke getuige van 18e-eeuwse religieuze kunst, het mengen van koninklijke geschiedenis, architectonische innovaties en artistiek erfgoed. Het orgel, glas-in-lood ramen en kapellen maken het een must-see plek voor het Verailiaanse erfgoed.

Externe links