Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Notre-Dame de Bayeux, gebouwd op de site van een kerkelijke wijk opgericht in de vierde eeuw door bisschop Exupère, belichaamt bijna een millennium van de Normandische geschiedenis. Zijn oorsprong dateert uit de reconstructie ondernomen door Hugues II de Bayeux (1015 De crypte en westelijke torens, Romaanse overblijfselen van de 11e eeuw, getuigen van deze periode, terwijl de plechtige toewijding van 1077 kan samenvallen met de eerste tentoonstelling van het wandtapijt van Bayeux, bewaard in het gebouw tot de 18e eeuw.

In de 12e eeuw leidde een brand in 1105 tot een grote reconstructiecampagne, gekenmerkt door de invloed van de Normandische roman in de grote arcades van het schip, versierd met geometrische motieven en historische bas-reliëfs geïnspireerd door Engelse scriptoria. Het werk werd voortgezet onder de bisschoppen van Richard de Dover en Philippe d'Harcourt, ondanks een nieuwe brand in 1160. De overgang naar gothic begon in 1180 met de onderkant van het schip, toen werd opgericht in de 13e eeuw met het koor (1220 De zijkapellen, toegevoegd tussen 1280 en 1350, en de centrale toren, bekroond in de 15e eeuw na technische gevaren, voltooien deze stilistische metamorfose.

De kathedraal onderging het geweld van de Religieoorlog in 1562, toen de lokale Calvinisten, geleid door François de Briqueville, het gebouw plunderden en beelden, kraampjes en organen vernietigden. In de 18e eeuw veranderde de klassieke arrangementen het interieur: een jube werd opgericht in 1700, en de centrale toren kreeg een koepel in 1713 De revolutie verergerde de verslechtering, met plundering in 1790 en de transformatie in een tempel van de rede. De 19e eeuwse restauraties, geleid door Eugène Viollet-le-Duc en Gabriel Crétin, redden de centrale toren van de sloop en voegden zich bij een achthoekige vloer en een koperen koepel.

Het interieur en de inrichting weerspiegelen deze historische stratificatie. Het schip behoudt 12e-eeuwse Romaanse arcades die door een gotische vloer worden overweldigd, terwijl het koor, geïnspireerd door de abdij van Saint-Étienne de Caen, beschikt over een middeleeuwse gebeeldhouwde inrichting (medailles, bladeren, historische scènes). De stralende kapellen zijn de thuisbasis van 13de en 19de eeuwse glas-in-lood ramen, 15de eeuwse muurschilderingen, en relikwieën zoals die van de Heilige Maria Catherine van Sint Augustinus. De crypte, herontdekt in 1412, onthult nieuwe hoofdsteden en 15e-eeuwse fresco's, inclusief muzikale engelen.

De aaneengesloten constructies, zoals de hoofdstukzaal (XII-15de eeuw) met zijn geplaveide labyrint en schilderij van de kroning van de Maagd, of de bibliotheek van hoofdstuk (1429-1436), uniek in Frankrijk, onderstrepen de intellectuele en geestelijke rol van het episcopale ensemble. Dit, opmerkelijk bewaard gebleven, omvat ook het voormalige bisschoppelijk paleis, in beslag genomen van de revolutie. Orgels, waaronder het 16e eeuwse buffet en de instrumenten van Cavaillé-Coll (19e eeuw), evenals de 17 klokken, waaronder het Thérèse-Bénédicte (2014) gewijd aan de nagedachtenis van Edith Stein, getuigen van de culturele en gedenkwaardige vitaliteit van de plaats.

De kathedraal van Bayeux werd een historisch monument in 1862 en is een symbool van Normandië. De hedendaagse glas-in-lood ramen, geïnstalleerd sinds 2019 in de transept, interactie met middeleeuwse glazen ramen, terwijl recente opgravingen, zoals de ontdekking van een sarcofaag in 2018, herinneren aan de archeologische diepte van de site. Het gebouw, nog steeds de zetel van het bisdom Bayeux en Lisieux, belichaamt aldus de continuïteit tussen verleden en heden.

Externe links