Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Laon kathedraal, gelegen in het departement Aisne in de regio Hauts-de-France, is een van de eerste grote gotische gebouwen in Frankrijk. De bouw begon in 1155 onder het episcopaat Gautier de Mortagne en liep tot 1235, wat een overgang markeerde tussen primitieve gotiek en klassieke gotiek. Het werd gebouwd op de site van een Romaanse kathedraal in brand gestoken in 1112, ter vervanging van Karolingische gebouwen (gewijd in 800 in aanwezigheid van Karel de Grote) en Merovingische. Het Latijnse kruisplan, de vijf torens (inclusief de beroemde toren-lantaarn) en de platte bed, geïnspireerd door Engelse modellen, maken het een uniek monument.

De bouw werd georganiseerd in vijf grote campagnes: het koor en de transept (1155-1170), de laatste vijf spanten van het schip en de transept poorten (1170-1185), de voltooiing van het schip en de westelijke gevel (ca. 1200), en de uitbreiding van het koor (1205-1220). De torens, waaronder die gewijd aan Thomas Becket (gepasseerd aan Laon in 1163), werden bekroond met pijlen, waarvan er slechts één werd gesloopt in 1793. De glas-in-loodramen, gedeeltelijk verwoest in 1870 door een explosie, en de sculpturen van de portals (Laatste Oordeel, Geboorte, Kroning van de Maagd) getuigen van een rijk iconografisch programma, waarbij eschatologie en humanisme worden gemengd.

In de 14e eeuw werden er 27 kapellen toegevoegd tussen de uitlopers, en de zuidelijke gevel van de transept werd gerenoveerd. De kathedraal leed schade tijdens aardbevingen (1692), de revolutie (vernietiging van beelden en de zuidelijke pijl) en de Eerste Wereldoorlog, hoewel gespaard door de gevechten. In de 19e eeuw gerestaureerd door Émile Boeswillwald, herbergt het een opmerkelijke liturgische schat, waaronder een icoon van het Heilige Gezicht aangeboden door Paus Urban IV (voormalige aartsdiaken van Laon), en organen waarvan het buffet dateert uit 1698. Zijn klooster, geclassificeerd in 1889, en zijn ossen gesneden in levensgroot op de torens blijven architectonische puzzels.

De kathedraal, gebouwd in Lutetiaanse kalksteen uit lokale steengroeven (waaronder die van Chermizy, op 15 km afstand), illustreert middeleeuwse vindingrijkheid: zijn sekspartiet gewelven (24 m hoog), zijn blinde triforium, en zijn rosacea (zoals de liberale kunst, 1180) maken het een model voor de kathedralen van Bamberg, Magdebourg of Chartres. Een symbool van episcopale macht, het was ook een plaats van bedevaart, het verwelkomen van de relikwieën van Saint Beat al in 1164. Tegenwoordig domineert het nog steeds de vlakte van Picardië, getuige bijna negen eeuwen religieuze en architectonische geschiedenis.

Externe links