Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre Dame de Reims kathedraal, gebouwd in de 13e eeuw in de Marne, is een juweel van Franse gotische kunst. Sinds de vijfde eeuw worden er verschillende religieuze gebouwen gebouwd, waaronder een eerste kathedraal die rond 401 werd gesticht door Sint-Nicaise, bisschop van Reims. Deze plaats werd gekenmerkt door stichtende gebeurtenissen zoals de doop van Clovis door Saint Remi tussen 496 en 499, en werd al in de 11e eeuw de bevoorrechte plaats van de koninklijke heiligen, met uitzondering van sommige monarchen zoals Hendrik IV of Lodewijk XVIII.

De bouw van het huidige gebouw begon in 1211 na een brand verwoestte de vorige Romaanse kathedraal. Vier architecten Jean d'Orbais, Jean-le-Loup, Gaucher de Reims en Bernard de Soissons volgen elkaar om dit monument op te richten, gekenmerkt door zijn 2.303 beelden en architectonische innovaties, zoals split bogen. De kathedraal werd gedeeltelijk voltooid in de 14e eeuw, maar leed grote schade, vooral tijdens een brand in 1481, waarvoor reparaties nodig waren die werden gefinancierd door koningen Karel VIII en Lodewijk XII.

Een symbool van de Franse monarchie, de kathedraal huizen 30 koninklijke heiligen tussen 1027 en 1825, waaronder die van Karel VII in 1429, mogelijk gemaakt door Jeanne d'Arc. Het werd in de 19e eeuw door Eugène Viollet-le-Duc gerestaureerd. Tijdens de Eerste Wereldoorlog veroorzaakte een Duits bombardement in 1914 een verwoestend vuur, dat de structuur en het beeld verwoestte. De reconstructie, geleid door Henri Deneux vanaf 1919, maakt gebruik van moderne technieken zoals gewapend beton.

De kathedraal is ook een hoge plaats van heilige kunst, de thuisbasis van middeleeuwse en hedendaagse glas-in-lood ramen, waaronder die van Marc Chagall (1974) en Imi Knoebel (2011). Zijn orgels, waaronder Victor Gonzalez's grote orgel (1938), en zijn klokken, zoals de klokken Charlotte (11 ton), maken het tot een belangrijke culturele en spirituele site. Geclassificeerd als Werelderfgoed van UNESCO in 1991, trekt het jaarlijks 1,5 miljoen bezoekers en blijft een symbool van verzoening, met name na het Frans-Duitse bezoek van 1962 tussen Charles de Gaulle en Konrad Adenauer.

De kathedraal wordt architecturaal onderscheiden door zijn 38 meter hoge schip, twee 81,5 meter lange torens en zijn westelijke gevel, versierd met een galerij van koningen en drie uitgehouwen poorten. Het centrale portaal, gewijd aan de Maagd, en de rozen (waaronder die van het transept noorden, geïnspireerd door Notre-Dame de Paris) illustreren haar artistieke invloed. Het labyrint uit de 13e eeuw, nu weg, en de verhalende glas-in-lood ramen getuigen van zijn pedagogische en symbolische rol in het middeleeuwse christendom.

Tegenwoordig blijft de kathedraal van Reims een actieve plaats van aanbidding, zetel van het aartsbisdom en een emblematisch monument van het Franse erfgoed. De voortdurende restauraties, zoals die van de westerse gevel, voltooid in 2019, behouden het erfgoed en passen zich aan de moderne uitdagingen aan. Zijn geschiedenis, gekenmerkt door vernietiging en wedergeboorte, maakt het een symbool van veerkracht en collectief geheugen.

Externe links