Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Saint-Paul-Trois-Châteaux is een juweel van de Provençaalse romaanse kunst. Gestart in het midden van de 12e eeuw door het koor en rond 1220 voltooid, belichaamt het de architectonische ambitie van zijn tijd, mengen nuchterheid van oude volumes en referenties. Zijn drie-nave basiliek plan, zijn cul-de-vier apsen, en zijn friese decoraties (greques, oves, d'acanthe bladeren) tonen een uitzonderlijke meesterschap van steensnijwerk. Het was de kathedraal van het bisdom tot aan de Revolutie, voordat het de kathedraal van Valencia werd.

De geschiedenis van de kathedraal wordt gekenmerkt door verschillende bouwfasen. Een eerste episcopale groep, misschien onder de kerk van Sint Johannes, zou verplaatst zijn tussen de Karolingische periode en de 11e eeuw. De huidige bouw, gelanceerd in de 12e eeuw, valt samen met het einde van de kortstondige vereniging van de bisdommen van Sint Paulus en d-Orange, waarin het toepassingsgebied wordt uitgelegd. Grote werken gaan door rond 1325-1350, terwijl een gotische zuidelijke veranda wordt toegevoegd in de 15e eeuw. Het 24 meter hoge schip, de 12e-eeuwse mozaïeken die Jeruzalem oproepen, en een 18e-eeuws orgel (gecommandeerd door bisschop Louis d'Aube de Roquemartine) markeren zijn rijke erfgoed.

De architectuur van de kathedraal ontleent zijn originaliteit aan de nabootsing van oude vormen, een zeldzaamheid voor het Romaanse tijdperk. De westerse gevel, met zijn driehoekige pediment en ingeblikte kolommen, dialoog met Griekse en Romeinse modellen. Het bed, sober maar versierd met acanthale hoofdsteden en friezen van binnenuit, contrasteert met de rijke decoratie van de poorten. De taaktekens, zichtbaar op de stenen, herinneren aan middeleeuws vakmanschap. Een symbool van episcopale macht, de kathedraal illustreert ook de centrale rol van de kerk in de sociale en geestelijke organisatie van de Rhodanische Provence.

Gerangschikt van de eerste lijst van historische monumenten in 1840, de kathedraal vandaag belichaamt een religieus, artistiek en historisch erfgoed. Zijn orgel, ingeschreven als monumentaal object, en zijn middeleeuwse mozaïeken maken het een unieke plaats van herinnering. De constante verwijzing naar de oudheid, door elementen zoals pilasters of friezes, onthult een verlangen om kerkelijke macht te legitimeren door middel van een prestigieuze architectonische taal. De staat van instandhouding en opeenvolgende restauraties maken het mogelijk om de evolutie van technieken en smaken, van de Middeleeuwen tot de moderne tijd, te begrijpen.

Externe links