Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Notre-Dame de Senlis, gebouwd vanaf 1151 onder impuls van bisschop Peter (1134-1151), is een van de eerste gotische monumenten van Frankrijk. De bouw, voornamelijk gefinancierd door de bisschoppen ondanks bescheiden inkomens, begon gelijktijdig aan de oostelijke en westelijke uiteinden. In 1160 werd de centrale poort voltooid, en in 1191 werd de kathedraal gewijd. Het kleine formaat (76 meter) wordt verklaard door de financiële zwakte van het bisdom, in tegenstelling tot de nabijgelegen kathedralen zoals Beauvais.

In de 13e eeuw werden grote veranderingen doorgevoerd: rond 1240 werd de zuidelijke toren door een twee verdiepingen lange gotische pijl overeind gehouden en werd een transept toegevoegd, onderbroken door zijkapellen. De kathedraal onderging ook transformaties na een brand in 1504, gefinancierd door Louis XII en François I. De gewelven werden met 6 meter verhoogd en de gevels van de transept, werken van de Chambiges (1520-1560), werden meesterwerken van de flamboyante gotiek. De Franse Revolutie beschadigde het meubilair en de beelden, gerestaureerd in de 19e eeuw.

Notre-Dame de Senlis, een historisch monument in 1840, illustreert de middeleeuwse architectonische evolutie, van primitieve gotiek (Portail de la Vierge, XII eeuw) tot flamboyant (façades du transept, XVIe). De zuidelijke klokkentoren, geïnspireerd door Chartres, beïnvloedde de Senlisiaanse klokkentorens van de regio. De kathedraal herbergt ook een historisch orgel (buffet van 1647) en schilderijen uit de 17e en 18e eeuw, waaruit zijn culturele en religieuze rol blijkt.

De materialen, lokale Lutetiaanse kalksteen, werden gekozen voor hun weerstand, zoals blijkt uit de pijl intact gedurende 800 jaar. De westerse gevel, sober maar krachtig, contrasteert met de rijk gesneden gevels van de transept. Binnen zorgen het korte schip (23 meter) en het langgerekte koor (24 meter hoog) voor een indruk van de vertikaliteit, terwijl de stralende kapellen, herbouwd in de 19e eeuw, het geheel compleet maken.

De kathedraal was ook een belangrijk muzikaal centrum: het hoofdstuk bevatte een gerenommeerde master, geleid door meesters als Pierre Robert (toekomstige assistent-meester van Lodewijk XIV) of François Cosset. Koorkinderen kregen zingen, orgel en compositie onderwezen, een traditie voortzettend tot de Revolutie. Vandaag de dag blijft het symbool van het religieuze en artistieke erfgoed van Hauts-de-France.

Externe links