Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Alain de Lavaur kathedraal, gelegen in Tarn in Occitanie, is een zuidelijk gotisch gebouw gebouwd van de 13e tot de 16e eeuw. Op basis van de overblijfselen van een benedictijnse priorij die in 1098 werd bevestigd, vervangt het een Romaanse kerk die tijdens de Albigoiskruistocht in 1211 werd verwoest. De reconstructie begon rond 1255, waardoor de overgang naar een gotische stijl gekenmerkt door een enkele slanke schip (23 m hoog). De oprichting van de Priorij in 1317 veranderde de kerk in een kathedraal, waardoor opeenvolgende uitbreidingen tot de 16e eeuw.

In de 14e eeuw werden kapellen gebouwd tussen de uitlopers, een innovatie voor Languedoc. Bisschop Jean Vigier (1469 Het veelhoekige bed en de jube (demoli in de achttiende eeuw) worden toegevoegd onder het episcopaat van Simon de Beausoleil (1514 De kathedraal, gebouwd voornamelijk uit baksteen, bevat romaanse elementen zoals de zuidelijke klokkentoren van de jacquemart, die werd geïnstalleerd in 1604 na een eerste mechanisme van 1523.

In het interieur bevinden zich opmerkelijke schatten: een romaanse marmeren altaartafel (circa 1100), gesneden met motieven die vergelijkbaar zijn met die van Saint-Sernin de Toulouse, een Cavaillé-Coll-orgel (1876) in een polychroom renaissancebuffet (1524), en muurschilderingen van de gebroeders Ceroni (XIXe eeuw). Simon de Beausoleil's leek, herontdekt in de 19e eeuw, siert het zuidelijke vuur. Een historisch monument in 1911, de kathedraal onderging een grote restauratie tussen 2013 en 2018, na brandstichting in 2019 in een kapel.

De jacquemart, een plaatselijk symbool, zou geboren zijn uit een legende: een gevangene die veroordeeld is om de klokken te luiden, zou een automatische ontsnapping hebben gemaakt. De kathedraal, tegenwoordig parochie, blijft een pelgrimsplaats voor het feest van Sint Alain (25 november), waarvan de mysterieuze oorsprong voorafgaat aan de Benedictijnse stichting. Het orgel trekt internationale concertisten aan, terwijl de tuin van het bisdom en de fresco's van de achttiende eeuw (gedeeltelijk uitgewist) getuigen van het rijke episcopale verleden.

Architectureel illustreert de kathedraal de overgang tussen zuid-romaanse en gotische, met een verlaten schip contrasteren met rijkelijk gewelfde zijkapellen (lieren en derdeons). De glas-in-lood ramen, de ontbrekende kraampjes en de smeedijzeren lutrin (18de eeuw) completeren een geheim meubilair. De structuur en gewelven, gerestaureerd na eeuwen van vochtigheid, herbergen ook een 17e eeuwse pieta en schilderijen van de Ribera school. De site, de meest bezochte van de Tarn na Albi, belichaamt de religieuze en artistieke geschiedenis van Occitanie.

Externe links