Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Étienne kathedraal van Saint-Brieuc, gelegen in de Côtes-d'Armor in Bretagne, is een gotisch gebouw waarvan de bouw van de 13e tot de 18e eeuw. Het is een van de negen historische kathedralen van Bretagne en de zetel van het bisdom Saint-Brieuc en Tréguier sinds 1852. Een historisch monument in 1906 maakte deel uit van de Tro Breiz, een traditionele Bretonse pelgrimstocht. De architectuur is gekenmerkt door een eigenaardigheid: gebouwd op een moeras, de ingang omvat dalende treden, in tegenstelling tot klassieke kathedralen.

De kathedraal bewaart de overblijfselen van Saint Brieuc, oprichter van de stad in de zesde eeuw, en de geschiedenis is ritmisch door grote bouw- en restauratiefasen. De noordelijke toren, opgericht in 1220, diende als een episcopale kerker, terwijl de zuidelijke toren (de zogenaamde Marie toren) tussen 1431 en 1436 werd gefinancierd door Hertog Johannes V van Bretagne. In de 17e eeuw werden kraaien toegevoegd om de balustrade te ondersteunen, en de rozenkrans van het schip werd voltooid in 1728. Tijdens de revolutie (1789-1794) diende het gebouw als pakhuis.

De 19e eeuw markeerde een periode van belangrijke renovaties: installatie van een orgel door Aristide Cavaillé-Coll (1847-1849), toevoeging van een houten stud en een piramide door architect Ruprich Robert (1853), en bouw van de centrale veranda (1889). De bliksem beschadigde de pijl en het orgel in 1852. In de 21e eeuw werden metselwerk (2012-2013) en restauratie van de interieurdecoraties (ocreous boudigeons, romaanse hoofdsteden) uitgevoerd, waarbij sporen van oude polychromie in de kapel van de as werden onthuld.

Het gebouw herbergt opmerkelijke meubels, waaronder een 3,84 meter kroonluchter in het transept kruis en een gerestaureerd orgel. De glas-in-loodramen, gedeeltelijk toegeschreven aan Hubert de Sainte-Marie, en de klokken (inclusief een 3,4-ton hommel gesmolten in 1952) getuigen van zijn rijke erfgoed. De kathedraal, gebouwd op houten pilaren om het moeras te stabiliseren, biedt een optische illusie: zijn schip, hoger dan het lijkt, wordt ontdekt na twee vluchten van dalende treden.

De penningen van de Martray Gate (1860), gemaakt door ijzermaker Pierre Boulanger, en de recente restauraties (2010-2017) van neogotische en nieuwe decoraties illustreren het verlangen om zijn artistieke erfgoed te behouden. De kathedraal blijft een religieus en cultureel symbool, geïntegreerd met Bretonse erfgoedroutes zoals de Tro Breiz en geclassificeerd als een Frans historisch monument sinds 1906.

Externe links