Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Étiennekathedraal van Toulouse, gelegen in het historische centrum van de stad, is een rooms-katholiek monument gekenmerkt door atypische architectuur, die Romeinse en gotische elementen mixt. De oorsprong ervan dateert ten minste uit 1071, toen bisschop Isarn de Lavaur beloofde een gebouw te herbouwen toen in ruïnes. De site herbergt eerder een kapel opgericht door Saint Saturnin in de derde eeuw, herbouwd door Saint Exupère 150 jaar later. De afwezigheid van complete archeologische opgravingen maakt het moeilijk om zijn vroege stadia nauwkeurig te reconstrueren.

De kathedraal onderscheidt zich door zijn samengestelde structuur: een raimondin naf, een vroeg voorbeeld van de zuidelijke gotiek (begin de 13e eeuw), en een koor van gotische stijl stralen (van 1272), twee keer zo breed als het schip. Deze delen, gekoppeld aan de zestiende eeuw door Kardinaal Jean d'Orléans, illustreren de aarzelingen en onovertroffen projecten die het bouwen waard zijn de bijnaam "onafgemaakte kathedraal." Het koor, oorspronkelijk gepland om te concurreren met de kathedralen van het Noorden, zag zijn laatste kluis geïnstalleerd in 1609 door Pierre Levesville, na een brand.

De geschiedenis van de kathedraal wordt ook gekenmerkt door vernietiging en restauratie. In 1794 werd zijn 12-tons hommel Cardailhac vernietigd tijdens een revolutionaire daad. In de 19e eeuw probeerden grote veranderingen, zoals de noordelijke transeptgevel (1938), het geheel te harmoniseren. In 1862 werd er een historisch monument gehouden met opmerkelijke werken, waaronder 14e eeuwse glas-in-loodramen, barokke altaarstukken en een beiaard van 17 klokken. Zijn religieuze rol blijft actief, met een dynamische parochie en archipescopale vieringen.

De klokkentoren, versterkt en uitgerust met een beiaard na de Revolutie, domineert het gebouw. Binnen bewaart het raimondine schip opnieuw gebruikte novellehoofdsteden, terwijl het koor, versierd met kraampjes en een altaarstuk gesneden door Gervais Drouet (1662-1670), illustere graven herbergt, zoals die van Pierre-Paul Riquet, promotor van het Canal du Midi. De stralende kapellen, nummer 15, combineren middeleeuwse inwijdingen en moderne arrangementen met liturgische en artistieke ontwikkelingen.

Het orgel, herbouwd door Cavaillé-Coll in 1852 en geclassificeerd, evenals de 16e eeuwse muurhangers die het leven van St Stephen vertegenwoordigen, getuigen van het bewaard gebleven artistiek erfgoed. De kathedraal, de zetel van het aartsbisdom Toulouse, belichaamt zowel een woonplaats van aanbidding als een architectonische palimpsest, waar elk tijdperk een zichtbare en vaak contrasterende indruk heeft achtergelaten.

Externe links