Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Fulcraanse kathedraal van Lodève, gelegen in de regio Hérault van Occitanie, is een symbolisch gebouw van de zuidelijke gotiek. Gebouwd tussen de late 13e en vroege 14e eeuw, vervangt het enkele eerdere gebouwen, waaronder een Romaanse kathedraal gewijd in 975 door bisschop Fulcran. Deze laatste, een belangrijke figuur in het bisdom in de 10e eeuw, markeerde de lokale geschiedenis door haar hervormingen en de herontdekking van haar relikwieën in 1198, het versterken van de cultus.

Het bisdom van Lodève, erfgenaam van de Romeinse civitas Lutevensis, beleefde moeilijke periodes, met name onder de Wisigoths, de Franks, en vervolgens de Arabieren voordat ze deel uitmaakten van het markiesaat van Gothia na 759. De huidige kathedraal, geclassificeerd als een historisch monument in 1840, werd gedeeltelijk vernietigd in 1573 tijdens de oorlogen van de religie, toen protestanten bliezen de pijlers van het schip. Herbouwd in de zeventiende eeuw, behoudt het middeleeuwse elementen zoals zijn 13e eeuwse klokkentoren en een crypte daterend uit het Karolingische of Wisigothische tijdperk.

De gotische bouw werd gebouwd op verschillende fasen, gefinancierd door bisschoppen zoals Guillaume de Caselles (XIIIe eeuw), die diocesane rechten reorganiseerde om fondsen in te zamelen. Het koor en de abide, voltooid rond 1280, gaat vooraf aan het schip en de zijkapellen, toegevoegd in de 14e eeuw. De noordelijke poort en de kapel van St Andrew, ter vervanging van een geruïneerde parochiekerk, dateren uit deze periode. Het werk werd onderbroken door het Zwarte Pest en de Honderdjarige Oorlog, voordat het werd hervat in de 15e en 16e eeuw met de voltooiing van de versterkte gevel en glas-in-lood ramen.

De heilige Fulcran, oorspronkelijk geassocieerd met Saint Geniès (eerste beschermheilige van de kathedraal, martelaar van de derde eeuw), werd de belangrijkste beschermheilige in de zeventiende eeuw. Zijn cultus, gepromoveerd om de Katharenthesissen tegen te gaan, werd in 1290 geformaliseerd door paus Nicholas IV. De kathedraal, nu een parochiekerk, is de thuisbasis van opmerkelijke meubels van de zeventiende tot negentiende eeuw, waaronder kraampjes, een marmeren meester altaar (1757) en monumentale doeken. De restauraties van de 19e tot de 20e eeuw behouden haar architectuur, ondanks de revolutionaire verwoestingen en recente diefstallen van liturgische objecten.

De klokkentoren, 57 meter hoog, diende ook als uitkijktoren. Het is versierd met standbeelden van de lokale heiligen (Fulcran, Geniès, Michael). De kathedraal illustreert zo de evolutie van een plaats van episcopale macht, gekenmerkt door religieuze conflicten, reconstructies, en een architectonische identiteit die zuidelijke gotische en defensieve aanpassingen mixt. Zijn geschiedenis weerspiegelt ook spanningen tussen bisschoppen en bourgeois, zoals tijdens de moord op bisschop Pierre Frouter in 1207 door burgers die meer autonomie eisen.

Externe links