Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Sint Antonin de Pamiers, gelegen in Ariège in Occitanie, is een religieus gebouw gekenmerkt door drie belangrijke periodes: 12e, 14e en 19e eeuw. Oorspronkelijk gewijd aan Johannes de Doper en Johannes de Evangeliste onder de naam Sint Maria van Mercadal (1384), werd ze in 1499 tot kathedraal verheven. Vandaag gewijd aan Sint Antonin, belichaamt het de turbulente geschiedenis van Pamiers, met name gekenmerkt door de oorlogen van de religie in de 16e eeuw, die een groot deel van het gebouw vernietigd, waardoor alleen de klokkentoren, gebruikt als een wachttoren. Het unieke schip en de zijkapellen worden geleidelijk herbouwd, wat een mix van romaanse, zuidelijke gotische en klassieke sobere stijlen weerspiegelt, misschien door François Mansart of zijn neef Jules Hardouin-Mansart.

Het portaal, het enige overblijfsel van de 12e eeuw, combineert romaanse elementen (historische hoofdsteden die bijbelse scènes vertegenwoordigen zoals het martelaarschap van Sint Johannes de Doper of Daniel in de leeuwenpit) en Gotiek (14de eeuw). De klokkentoren, geïnspireerd op die van de Jacobijnen van Toulouse, is een achthoekige 14e eeuwse stenen toren, bekroond in de 19e eeuw door een openwerkgalerij ontworpen door Ferdinand De Coma om zijn massa te verzachten. Het interieur, dat tijdens de Revolutie van zijn oorspronkelijke meubels is ontdaan, herbergt nu 18de en 19de eeuwse werken, zoals schilderijen van Baduel, Lazerges of Bénézet, evenals een 18de eeuws orgel uit Toulouse, gerestaureerd in 1992.

De kathedraal wordt beheerd door de DRAC en is sinds de Revolutie eigendom van de staat. De beiaard, bestaande uit 49 klokken sinds 1995 (waaronder een hommel van 1849) is een van de meest opmerkelijke in Occitanie. Het koor herbergt de graven van verschillende bisschoppen, waaronder François de Caulet (1644 De glas-in-loodramen (1862), marmeren bestrating (1857) en houtwerk van de transept (1753) getuigen van de restauratie- en versieringscampagnes in de 18e en 19e eeuw.

Het gebouw, gebouwd in Toulouse baksteen, illustreert de zuidelijke gotische architectuur, met een uniek schip geflankeerd door kapellen. De zijkapellen, gewijd aan Sint-Johannes de Doper of de Heilige Maagd, huisfresco's en beelden uit de achttiende en negentiende eeuw. Het transept, versierd met schilderijen van broeder André (begin 18de eeuw) en smeedijzeren roosters (1835), leidt naar het vijfhoekige koor, waar vijf schilderijen van Bénézet (1885) het leven van Sint Antonin traceren. Het meubilair, hoewel gedeeltelijk verloren, omvat standbeelden (Vierge Marie, 1861) en een zwarte marmeren bentier uit de Pyreneeën.

De klokkentoren, symbool van het verzet van Pamiers, draagt het stigma van vroegere conflicten met zijn niches en moorddadige. De kathedraal, de zetel van het bisdom Pamiers, Couserans en Mirepoix, blijft een plaats van herinnering en aanbidding, waar heilige kunst dialoog met de gekwelde geschiedenis van de regio. De beiaard, orgels en interieurdecoraties maken het tot een levend erfgoed, tussen middeleeuws erfgoed en moderne restauraties.

Externe links