Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Michel de Carcassonne Kathedraal, gelegen in de Bastide Saint-Louis, werd gebouwd uit 1247 op bevel van koning Saint Louis ter vervanging van een heiligdom vernietigd tijdens het beleg van 1240 door Raymond II Trencavel. In zuidelijke gotische stijl werd het in 1283 uitgebreid om tegemoet te komen aan de behoeften van een groeiende gemeenschap. De geschiedenis wordt gekenmerkt door de Frans-Engelse conflicten: in 1355, de brand van het dorp door de Zwarte Prins gedeeltelijk gespaard de kerk, die vervolgens werd opgenomen in de nieuwe vestingwerken.

In 1803 werd Saint-Michel kathedraal in plaats van Saint-Nazaire-et-Saint-Celse, wat leidde tot grote transformaties. Een brand in 1849 verwoestte het koor en onderbrak de werken. De restauratie werd toevertrouwd aan Eugène Viollet-le-Duc in 1857, waarmee hij zijn eerste grote bouwplaats in Carcassonne markeerde. Hij voegde karakteristieke rozen toe, herstelde de 14e eeuwse glas-in-loodramen (met Alfred Gérente) en verbouwde de klokkentoren. In 1886 werd een historisch monument gebouwd, in de kathedraal bevindt zich een orgel van Aristide Cavaillé-Coll (1860) en acht moderne klokken.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn unieke schip van acht overspanningen, gewelfd tussen 1657 en 1752, en zijn tripartiete bed met heptagonale apse. De sobere gevel, doorboord door een 8 meter hoge roos, weerspiegelt de zuidelijke gotische soberheid. De zijkapellen, die door de rozen worden opgetild en door Viollet-le-Duc worden toegevoegd, en de sloten die in de 19e eeuw (nu een wandeling) zijn gevuld, herinneren aan het defensieve verleden. Sinds 2009 hebben grote renovaties dit emblematische erfgoed van Aude behouden.

De kathedraal bewaart de graven van vijf bisschoppen, waaronder Arnaud-Ferdinand de La Porte (1802 Het orgel, geclassificeerd in 1993, en de gerestaureerde glas-in-lood ramen getuigen van zijn culturele en religieuze rol. De archieven, bewaard gebleven in de Nationale Archieven, en recente studies (zoals die van Olivier Poisson) onderstrepen het belang ervan in de geschiedenis van Occitanie.

Saint-Michel werd oorspronkelijk ontworpen als parochiekerk en belichaamt de overgang tussen de middeleeuwse stad en de lagere stad. Zijn classificatie in 1886, gevolgd door die van zijn land in 1926, wijdde zijn erfgoed waarde. Vandaag de dag blijft het een actieve plaats van aanbidding en een symbool van architectonische veerkracht voor de conflicten en branden die haar geschiedenis markeerden.

Externe links