Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het station van Cauterets, gebouwd in 1897-1898, is een houten gebouw geprefabriceerd door het huis Carde in Bordeaux en vervolgens geremonteerd ter plaatse. Het werd ingehuldigd in 1899 als een eindpunt van de Pierrefitte-Cauterets elektriciteitsleiding, ontworpen om spa's en lokale mijnen te bedienen. De eclectische architectuur combineert academische referenties en Zwitserse invloeden, met een centraal lichaam omlijst door twee symmetrische paviljoens.

De spoorlijn, die 11,12 km lang is met een hoogte van 540 m, wordt geëxploiteerd door de Compagnie des chemins de fer à traction électrique de Pierrefitte, Cauterets et Luz. Het werd gesloten in 1949 vanwege de concurrentie op de weg en het einde van de mijnbouw. Het station, beschermd in 1981, werd gerestaureerd in de jaren negentig om een busstation en een culturele plaats te worden.

Het gebouw, gemaakt van pichpinhout met Saint-André kruisen, omvatte aanvankelijk een gietijzeren marquise en neogotische decoratieve elementen. De begane grond verwelkomde reizigers, terwijl de verdieping diende als een accommodatie voor de stationmanager. Vandaag de dag herbergt het ook concerten en tentoonstellingen, die haar centrale rol in het lokale leven volhouden.

De concessie van de lijn werd in 1895 verleend aan de heer Verstraët en Lombard-Guérin, vervolgens overgenomen door de Electric Railway Company. Het station werd in 1899 geopend in aanwezigheid van Jean Dupuy, minister van Landbouw. De achteruitgang begon na 1949, maar de bescherming in 1981 betekende een erfgoedvernieuwing.

Het station van Cauterets illustreert de technische innovatie van de periode, met een elektrische lijn aangepast aan het bergachtige reliëf. Zijn kunstwerken (viaducten, tunnels) en zijn prefab gebouw demonstreren gedurfde techniek. Tegenwoordig symboliseert het het spoorweg- en toeristisch erfgoed van de Pyreneeën.

Externe links