Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De begraafplaats Saint-Benoît in Sarlat-la-Canéda ontstond in de 12e eeuw, oorspronkelijk verbonden met een abdij. In die tijd diende hij vooral voor de begrafenis van monniken rond het bed van hun kerk. Deze plaats werd een openbare begraafplaats tijdens de wederopbouw van de kerk in de 14e eeuw, hoewel periodes van grote bouw werden geassocieerd met de 12e en 16e eeuw. Het was de enige binnenmurale begraafplaats in de stad, die zich geleidelijk uitstrekte naar de overledene in de gemeenschap.

Een opmerkelijk kenmerk van de site is de aanwezigheid van een ronde tank gebruikt als een gemeenschappelijk graf voor dode kinderen zonder doop. Daarnaast werden negen kippen (murale begrafenisnesten) ontdekt in een steunmuur, getuige van middeleeuwse begrafenispraktijken. De grafkapel, genaamd de Lantaarn van de Doden, is een prominent architectonisch element van de behuizing. Het wordt vergezeld door een kalvarium, gebouwd op een achthoekige voetstuk en versierd met standbeelden, waaronder die van Christus, de Maagd van het Kind, evenals van de Heilige Vrouw en de Heilige Johannes de Doper.

Bij decreet van 22 november 1981 werd de begraafplaats van Saint-Benoît, die gedeeltelijk bestond, als historisch monument geclassificeerd. Beschermde elementen zijn onder andere de kippen en de grafkapel. Vandaag de dag behoort de site tot de gemeente Sarlat-la-Canéda en behoudt tastbare sporen van haar religieuze en begrafenis verleden, van de monastieke oorsprong tot het gemeenschappelijke gebruik ervan. De locatie van de site, hoewel gedocumenteerd, wordt beschouwd als eerlijk (noot 5/10), afhankelijk van de beschikbare bronnen.

Externe links