Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Barbieux medisch centrum, oorspronkelijk Barbieux hospice, werd ontworpen door Louis Barbotin, een Roubaisiaanse architect en voltooid in 1894. Dit project, dat in 1880 een wedstrijd won, was bedoeld om een moderne 600-bed faciliteit te creëren, georganiseerd rond een hof van eer en aparte paviljoens (verzorgde mannen, ziekenboeg, weeskinderen, arme vrouwen). Het land van 32.000 m2, overgenomen in 1868, omvatte een tuin ondertekend door landschapsarchitect Georges Aumont, bekend om Barbieux Park. De monumentale ingang werd geïnspireerd door Chantilly Castle, met polychroom geëmailleerde stenen koepels en arcades.

Er waren verschillende grote veranderingen in het ziekenhuis. In 1906 vertrokken de wezen en werd een tijdelijke kapel vergroot door Jules Derégnaucourt (1906/1907). In de jaren 50 verhoogde architect Pierre Neveux de gebouwen tot 800 bedden, en verving de collectieve slaapzalen door individuele kamers. In 1924 werd de stichting Lagache (leg van Julien Lagache in 1879) gebouwd om gepensioneerden onder leiding van Paul Destombes-Prévost te huisvesten. Het establishment, geleid door de Zusters van het Kind Jezus tot 1983, werd ingeschreven in historische monumenten in 1998.

In 2023 ondernam de François 1st Group de rehabilitatie van de Lacordaire vleugel voor senior huisvesting, waarbij een maatschappelijke roeping werd uitgebreid die werd geïnitieerd door het Oude Households Pavilion (1907/1998), ontworpen door Albert Bouvy voor 50 gepensioneerde stellen. Dit paviljoen, omgedoopt tot Clos-Fleuri, maakte deel uit van Julien Lagache's nalatenschap om onderdak te bieden aan "kleine spaarders." De stad, die nu deel uitmaakt van het stadslandschap van Roubaix (30.

Externe links