Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Nationaal Museum voor Moderne Kunst (MNAM) vindt zijn oorsprong in het museum van Luxemburg, dat in 1818 door Louis XVIII werd opgericht om de werken van levende kunstenaars tentoon te stellen. Dit museum, oorspronkelijk bedoeld om werken te ontvangen voordat ze naar het Louvre werden overgebracht, werd geopend voor buitenlandse scholen in 1861. In 1922 werd in de Jeu de Paume een antenne voor buitenlandse kunstenaars geïnstalleerd, die in 1932 het "Museum voor buitenlandse scholen" werd. Gezien de kleinheid van de plaats, ontstond het idee van een modern kunstmuseum in de jaren dertig, gedragen door Louis Hautecoeur, curator van het Musée des Artistes Vivants.

In 1934 besloot de staat een nationaal museum van moderne kunst te bouwen op de site van de voormalige Savonnerie tapijtfabriek, in combinatie met een museum voor de stad Parijs. Het museum, dat in 1937 gedeeltelijk werd geopend in het Palais de Tokyo voor de Universele Tentoonstelling, werd officieel geopend in 1947, waarin de collecties van de Jeu de Paume werden geïntegreerd. In 1977 werd hij overgeplaatst naar het Centre Georges-Pompidou, ontworpen door Renzo Piano en Richard Rogers.

De MNAM wordt verrijkt door schenkingen van kunstenaars (Picasso, Matisse, Kandinsky) en verzamelaars (La Roche, Maeght, Kahnweiler), evenals overnames. De collectie, de tweede in de wereld na de MoMA, heeft meer dan 100.000 werken, waarvan slechts een deel op een roterende basis wordt weergegeven. Het museum fuseerde in 1992 met het Centre de création industrielle (CCI) en breidde zijn missies uit tot architectuur, design en nieuwe media. Grote renovaties vinden plaats in 1997-1999 en een totale sluiting is gepland tussen 2024 en 2028 voor grote werken.

In 1977 werd de Brancusi-atelier, trouw gereconstrueerd, in het museum opgenomen, met 2.571 werken en voorwerpen die de kunstenaar in 1956 achterliet. De Kandinsky Bibliotheek, opgericht in 2002, wordt een wereldreferentie voor 20e eeuwse kunst, met 200.000 boeken. MNAM speelt ook een sleutelrol in de democratisering van de kunst, het organiseren van tijdelijke tentoonstellingen, culturele cycli en het inzetten van collecties buiten de muren, waaronder in het Centre Pompidou-Metz en in provinciale musea.

Het museum weerspiegelt alle grote artistieke bewegingen van de 20ste en 21ste eeuw, van Fauvisme tot hedendaagse kunst, tot surrealisme, conceptuele kunst en design. Zijn ontmoetingen, elke twee jaar vernieuwd, presenteren een thematische of chronologische selectie van werken. In 2013 omvatte de collectie 100.313 werken van 6.396 kunstenaars, waaronder 2.151 tentoonstellingen, die de diversiteit en rijkdom van de moderne en hedendaagse creatie illustreren.

Verzameling

Il conserve l'une des trois plus importantes collections d'art moderne et contemporain au monde avec celle du Museum of Modern Art de New York et de la Tate Modern de Londres et la première d'Europe avec 100 313 oeuvres de 6 396 artistes au 1er janvier 2014.

Il abrite également d'importantes galeries d'expositions temporaires, des salles de spectacles et de cinéma, et la BPI, première bibliothèque publique de lecture en Europe.

Depuis le 12 mai 2010, la ville de Metz est dotée d'une antenne décentralisée du centre, le centre Pompidou-Metz.

Externe links