Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Lucinière, gelegen in Joué-sur-Erdre in Loire-Atlantique, vindt zijn oorsprong in de middeleeuwen als kasteel. In 1485 werd het verkocht door de familie Montfort-Laval aan Pierre Landais, daarna Roche-en-Nort. Twee jaar later, in 1487, kampeerden koning Karel VIII en Anne de Beaujeu daar met hun troepen na het beleg van Nantes. Het kasteel werd vervolgens in handen gegeven van kerkelijke persoonlijkheden, zoals kardinaal Robert Guibé en bisschop François Hamon, voordat de vestingwerken gedeeltelijk werden afgebroken in 1589 en vervolgens bewaard gebleven dankzij de tussenkomst van de hertogin van Mercoeur.

In de 17e eeuw onderging het renaissancekasteel grote veranderingen tussen 1681 en 1682, met de toevoeging van een centraal huis en een pediment tegenover de Erdre. André Le Nôtre, beroemde tuinier van Versailles, volgt de lanen van het park. In de 18e eeuw werd het landgoed een toevluchtsoord voor vervolgde Jansenisten, onder leiding van Anne-Marie de Gennes, gravin van het Roche-en-Nort. Aan het eind van deze eeuw werd het kasteel geplunderd en verbrand, waardoor slechts drie torens en een kapel met familietombes.

In de 19e eeuw herbergt het kasteel een raszuivere kudde. In 1884 werd Adolphe Le Gualès de Mézaubran de eigenaar van het huwelijk. Tijdens de Tweede Wereldoorlog beschermden hij en zijn vrouw Gilberte verschillende Joodse families, waaronder kinderen, die hen in 1999 de titel van Rechtvaardige Personen zouden geven. Vandaag zijn de kapel, de oranjerie en de eetkamer met zijn houtwerk sinds 1985 geclassificeerd als historische monumenten.

Externe links