Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Cassine, gelegen in Bonchamp-lès-Laval in de Pays de la Loire, is een overblijfsel van de eerste Romaanse eeuw, gedateerd tussen het einde van de 10e eeuw en het begin van de 11e eeuw. Dit gebouw, van een opmerkelijke grootte voor de periode (30 meter lang bij 16 breed), onderscheidt zich door zijn complexe architectuur: een schip met drie schepen, een beetje zout transept, en een bed met vijf apsidiolen die de hoogte van het schip bereiken. De geografische isolatie, 3 km ten zuiden van het dorp en weg van de huizen, evenals de afwezigheid van oude geschreven bronnen, maken het een raadselachtig monument. Archeologische opgravingen onthulden pre-constructie Merovingische begrafenissen, wat een oude bezetting van de site suggereert.

De eerste schriftelijke vermelding van de Cassine verscheen in 1422 in het testament van Jeanne Ouvrouin, kastanje van Poligné, die haar beschreef als "de kapel van de Heilige Sepulcher" en daar geld achterliet voor haar herstel. Een tekst uit 1549 roept zijn gedeeltelijke gehechtheid op aan de priorij van Avènere (afhankelijk van de abdij Ronceray d'Angers) en aan de lokale heren, terwijl het in 1660 tot het domein van Poligné behoort. De vroegtijdige stopzetting, het gebrek aan stedelijke ontwikkeling en de schaarste aan geschreven archieven onderstrepen het mislukken van dit ambitieuze architectonische project. Moderne specialisten beschouwen het als een kerk in plaats van een kapel, vanwege de grootte en uitzonderlijke kenmerken voor de tijd.

Het gebouw beschikt over zeldzame architectonische elementen, zoals een poort versierd met witte kalksteen en russard zandsteen gekruiste motieven, hooghangende ramen en uitlopers rond de ingangen. Het schip, gedeeltelijk ingestort, suggereert een frame cover, terwijl de apsidiolen en het koor sporen van hun oorspronkelijke hoogte (meer dan 10 meter) behouden. Gerangschikt een historisch monument in 1926, de kapel is nu een ruïne gelegen in een prive-eigendom, toegankelijk sinds de D21, oude middeleeuwse manier. Zijn naam, Cassine, zou kunnen voortvloeien uit het oude Franse huis (klein huis), hoewel zijn exacte functie de afgebroken parochiekerk, begrafeniskapel, of plaats van bedevaart blijft onzeker.

Archeologische studies, uitgevoerd in 1861 door A.L. David en L. Garnier, vervolgens in 1988, bevestigden de Merovingische bezetting van de site en verduidelijkten haar architectuur. Vergelijkingen met andere Romaanse gebouwen, zoals de Lion-d-Angers kerk, en koolstof datering 14 plaatsen de bouw tussen 975 en 1020. Ondanks zijn staat van ondergang is de Cassine getuige van een groot religieus project, misschien gekoppeld aan een lokale seigneurie of een monastieke stichting, waarvan de geschiedenis nog moet worden opgehelderd.

Externe links