Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Madeleine kapel, gelegen in Remiremont (Vosges), is een voormalige lepra gesticht in de 17e en 18e eeuw op een site gedeeld met Saint-Étienne-lès-Remiremont. Het volgde een middeleeuwse structuur gewijd aan Maria Magdalena, patroonheilige van melaatsen, in overeenstemming met de richtlijnen van de Derde Lateraanse Raad. Het isolement van de zieken werd in de zevende eeuw georganiseerd door de heilige Romaric, Abbé de Remiremont, die cellen voor melaatsen installeerde.

In 1645 werd de lepra opnieuw opgebouwd dankzij Antoinette Maillot, weduwe van Adam de la Madeleine. De site, ingeschreven in 1944 voor zijn landschap en in 1991 voor zijn kapel, behoudt middeleeuwse elementen (XIIIth Deze resten illustreren haar historische rol in de strijd tegen lepra in Lotharingen, een ziekte die de lokale bevolking heeft gedecimeerd (60 inwoners in 1710).

Binnen, een stenen kruis gedateerd 1661, een altaarstuk en bustes van heiligen (waaronder Saint Del en Saint Agathe) herinneren aan zijn religieuze roeping. De kapel, een gemeenschappelijk pand, opent slechts eenmaal per jaar voor het feest van de brioches. Zijn naam gaat verder in het landschap in de vorm van de Magdeleine, getuige van zijn middeleeuwse en moderne erfgoed.

De site is gelinkt aan Remiremont Abbey, wiens nobele dames liefdadige werken beheerden. In 1724 verbond de hertog van Lotharingen het inkomen van de lepra aan het ziekenhuis Saint-Maurice. De glas-in-loodramen, bestudeerd door Michel Hérold en Françoise Gatouillat, en het standbeeld van Marie-Madeleine (nu in het Museum van de Afbeelding van Épinal) onderstrepen het belang van het erfgoed.

Archeologische en historische bronnen, zoals het werk van Bernard Puton (1983) of ansichtkaarten, documenteren zijn evolutie. Geclassificeerd om zijn landschap in 1944 en beschermd als monument in 1991, de kapel belichaamt de herinnering aan de melaatsen en medische praktijken van Ancien Régime in Lotharingen.

Externe links