Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Langroës, ook bekend als de kapel van het Ware Kruis, Onze-Lieve-Vrouw van Barmhartigheid of Kapel van de Congregatie, is gelegen in het dorp Erdeven in Morbihan. Dateren uit het midden van de 16e eeuw, wordt gekenmerkt door zijn zuidelijke deur in mand baai, versierd met een Renaissance beugel met kool motieven, pilasters versierd met cirkels en diamant, en een schild ondersteund door twee engelen. Deze deur, nu gemuteerd, werd in 1927 als historisch monument genoemd vanwege zijn architectonische interesse.

Aan het begin van de 19e eeuw onderging de kapel een eerste grote wijziging: het werd "gesneden" om de uitbreiding van de hoofdweg van het dorp mogelijk te maken, waardoor een deel van zijn oorspronkelijke structuur verloren ging. Volgens de bronnen werd zijn vlakke bed, ondersteund door pinnacle uitlopers, vervangen door een veelhoekige bed bij latere veranderingen in de late 19e of vroege 20e eeuw. In 1826 werd het gerestaureerd en gewijd aan Notre-Dame de Pitié, een ontmoetingsplaats voor de lokale Congregatie.

Het gebouw, gebouwd van gesneden steen met leien frames, beschikt over een kort rechthoekig plan en een lang dak. De westerse gevel, die in de 19e eeuw steeg, ondersteunde een klokkentoren. Binnen blijven de resten als een bentier en een afgeknotte geloofwaardigheid, terwijl zijn meubels grotendeels verdwenen zijn. De kapel verloor vandaag een deel van zijn authenticiteit na een nieuwe wijziging in 1957, waar zijn westelijke gevel werd opgeheven door 5 meter.

De archieven vermelden een broederschap (gemeenschap van gelovigen) geassocieerd met de kapel in 1683, die zich uitstrekt over het dorp Kergehennec. Het kadastrale plan van 1811 toont zijn oorspronkelijke locatie, bijna verbonden met de parochiekerk Saint-Pierre-et-Saint-Paul. Ondanks zijn transformaties blijft de zuidelijke poort het enige beschermde element, getuige van zijn Renaissance verleden.

De kapel illustreert de aanpassingen van Bretonse religieuze gebouwen aan stedelijke beperkingen en liturgische veranderingen. De geschiedenis weerspiegelt ook lokale praktijken, zoals de juxtapositie van heiligdommen (hier met de parochiekerk), gebruikelijk in Bretagne. Vandaag eigendom van een vereniging, behoudt het een erfgoed waarde ondanks zijn veranderde staat.

Externe links