Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Tugenkapel, gelegen in Primelin in Finistère, is een religieus gebouw gebouwd tussen de 16e en 18e eeuw, gekenmerkt door opeenvolgende uitbreidingen. Opgericht in 1535 door René du Menez, heer van Lézurec, en zijn vrouw Marie du Faou, vervangt het een kapel die al in 1118 werd bevestigd. De architectuur combineert flamboyante gotische invloeden en Bretonse Renaissance, met een 28 meter hoge toren geïnspireerd door de kathedraal van Quimper. De kapel was het centrum van een welvarende wapenstilstand, gekoppeld aan de lokale visserij- en navigatie-industrie, zoals blijkt uit de bas-reliëfs van "steenschepen" gesneden door de zeelieden op zijn buitenmuren.

Saint Tugen (of Tujan), de abt van de vijfde eeuw en beschermheilige van de slachtoffers van woede, vormt het hart van de toewijding van de plaats. Tot de 19e eeuw kwamen duizenden pelgrims bijeen voor jaarlijkse vergeving (derde zondag in juni), waar ze heilige loden sleutels en "onvergankelijke" broodjes verspreidden die bedoeld waren om te beschermen tegen rabiës. Deze praktijken, gekoppeld aan de legende van St.Tugen die vrouwen vervloekte naar de onreinheid van zijn zus maakte de kapel een groot heiligdom in Neder-Brittannië. De behuizingen, toegankelijk door een ogival triomfale poort, ooit gehuisvest een ossuarium (vernietigd in 1862) en een monumentale calvaire, gedeeltelijk gereconstitueerd na de revolutionaire vernietiging in 1794.

Het buitenste en binnenste standbeeld, dat gedeeltelijk wordt toegeschreven aan de Meester van Plougastel (actief tussen 1570 en 1621), heeft 24 apostelen, evangelisten en hagiografische scènes. Binnenin is het omgord schip voorzien van zandstenen gesneden met maritieme motieven, danges en groteskes, terwijl de barokke altaarstukken (X-Th.XVIIIe eeuw) eer Saint Tugen, de Maagd, en Saint Barbe. De kapel herbergt ook opmerkelijke goudsmidstukken, zoals een gouden zilveren kelk (1620) ondertekend door François Lapous, en een relikwie met daarin de sleutel van St.Tugen, symbool van zijn thaumatische kracht. Geclassificeerd als een Historisch Monument in 1909 in gevaar, werd het gerestaureerd dankzij Abbé Velly, een missionaris uit Goulien, die zijn leven daar tot 1933 wijdde.

De zuidelijke veranda (1663), een meesterwerk van de Bretonse renaissance, en de toren-clocher (1579 Het wapenschild van de plaatselijke adellijke families (du Menez, Bouilly, Brézal) sieren gewelven en retables, herinnerend aan hun rol als beschermheren. De nabijgelegen fontein van toewijding, met een standbeeld van St.Tugen, stond bekend om het genezen van hondsdolheid, een ziekte die vervolgens kwaad van St.Tujan wordt genoemd. Vandaag de dag, de kapel, beheerd door een lokale vereniging, blijft een plaats van bedevaart en toerisme, geopend in de zomer, getuigen van de fusie tussen populaire geloof, heilige kunst en maritieme geschiedenis van Cape Sizun.

Externe links