Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Marins van Saint Vaast-la-Hougue is wat overblijft van het gewelfde koor van de 12e eeuw en van de cirkelvormige Romaanse apsis van de vroege parochiekerk, gebouwd in de 11e eeuw. Het gebouw, omringd door een marinebegraafplaats, werd gedeeltelijk afgebroken in 1864, maar het koor werd bewaard ondanks de installatie van een batterij kanonnen. Vandaag is het gewijd aan Peris op zee en is sinds 1952 opgenomen als een historisch monument.

Rond 1730 werd een vierkante toren met een pijl toegevoegd ten zuiden van het koor. In 1752 werd een project van uitbreiding, verworpen door de koning, in 1805 nieuw leven ingeblazen door de parochiepriester M. Levéel, die zich bij een zijschip, een noordelijke kapel en een sacristie voegde. De marinebegraafplaats, gereconstrueerd met grafstenen uit de parochie Rideauville, heeft nu slechts een paar onleesbare graven rond de kapel.

Uit de romaanse periode blijft de apsis van de 11e-XIIe eeuw en gesneden modellen over. In de 19e eeuw werden de resten afgesloten door een muur versierd met de wapens van bisschop Jean-Pierre Bravard en een Latijnse inscriptie. Binnenin bevindt zich een standbeeld van Sint Vaast in de 16e eeuwse polychrome steen. Volgens Léopold Delisle bestond de oorspronkelijke kerk uit een schip met lage zijden, een centrale klokkentoren en een 13e eeuwse westelijke poort.

De kapel, gelegen tussen de grote pier van de haven en toegang tot het schiereiland van de Hougue, is vandaag de dag gemeenschappelijke eigendom. Zijn inscriptie voor historische monumenten in 1952 beschermt deze architectonische en gedenkteken getuigenis met betrekking tot de lokale maritieme geschiedenis.

Externe links