Episcopale autorisatie 1730 (≈ 1730)
De bisschop van Tulle gaf toestemming voor de broederschap.
1758
Begin van de werkzaamheden
Begin van de werkzaamheden 1758 (≈ 1758)
Bouw van de nieuwe kapel.
1793
Revolutionaire ontmanteling
Revolutionaire ontmanteling 1793 (≈ 1793)
Veranderde in een politieke club.
1819
Restitutie op de penitenten
Restitutie op de penitenten 1819 (≈ 1819)
Schilderijen van het koor gemaakt.
1988
Registratie MH
Registratie MH 1988 (≈ 1988)
Bescherming bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle des Penitents Blancs (cad. AM 134): inschrijving bij beschikking van 31 mei 1988
Kerncijfers
Évêque de Tulle - Religieuze Autoriteit
Hij gaf toestemming voor de broederschap in 1730.
Confrérie des Pénitents Blancs - Sponsor en gebruiker
Bouw en bezette de kapel.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel van de Witte Penitenten van Corrèze werd gebouwd in de 18e eeuw, op de site van een oude kapel in ruïnes. Rond 1730 gaf de bisschop van Tulle toestemming aan de broederschap van de Witte Penitenten om een nieuw gebouw op te richten en te bouwen. Het werk begon officieel in 1758 en markeerde het begin van een karakteristieke architectuur: een rechthoekig plan met een vierkant schip, een smal koor geflankeerd door sacristies, en een galerij ondersteund door vier kolommen. De westelijke gevel, gedomineerd door een zes-paalige zeshoekige klokkentoren, weerspiegelt de stilistische invloed van de tijd.
In 1793, in de revolutionaire context, werd de kapel ontmanteld en veranderd in een club, tijdelijk verliezen van zijn religieuze roeping. Het werd pas in 1819 teruggebracht tot de broederschap, toen de decoratieve schilderijen van het koor werden gemaakt en een artistieke dimensie aan het gebouw werd toegevoegd. Dit monument, ingeschreven in de historische monumenten in 1988, getuigt van de politieke en religieuze omwentelingen van zijn tijd, terwijl het het lokale architectonisch erfgoed belichaamt.
De kapel onderscheidt zich door zijn interne ruimtelijke organisatie en decoratieve elementen, zoals de zijgalerij en de ingangszuilen. Zijn zeshoekige klokkentoren, zeldzaam in de regio, maakt het een opmerkelijk voorbeeld van limousine religieuze architectuur van de achttiende en negentiende eeuw. Vandaag de dag eigendom van de gemeente Corrèze, blijft het een symbool van het historische en culturele erfgoed van New Aquitaine.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen