Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Witte Penitenten van Narbonne, oorspronkelijk Kerk van Notre-Dame-de-Grâces, werd vanaf 1523 door de Augustijnen gebouwd op hun nieuwe locatie na de vernietiging van hun eerste klooster toen de wallen onder Francis I werden uitgebreid. Hun klooster, opgericht in 1542, voltooide een architectonisch ensemble gekenmerkt door een unieke late gotische gewelfde schip, middenrif bogen en een vijfhoekige bed. De kerk, ontmanteld na de revolutie en veranderd in een droger voor een leerlooierij, werd geplunderd en ontdaan van haar meubilair voordat ze verkocht werd als nationaal goed in 1793.

In 1816 kocht de broederschap van de Witte Penitenten het gebouw en herstelde het om te aanbidden, waarbij vijf van de zes zijkapellen in de zeventiende eeuw werden geopend en de kluis werd gemaakt. In de 19e eeuw verving een beeld van de Gotische Maagd het beeld dat tijdens de revolutie op de klassieke gevel werd verwoest, terwijl 18e-eeuwse gipsen, die Mariaanse scènes vertegenwoordigden, in de abside werden bewaard. De kerk diende in de 20e eeuw als een parochiale zaal, bioscoop, en werd vervolgens overgedragen aan de Witte Penitenten, met een cultus toevertrouwd aan de Priesterlijke Broederschap Sint Pius X.

De architectuur mixt laat-zuid-gotische elementen (gebroken bogen, gewelven op dogives kruis, loofhoofdsteden) en klassiekers (fronton in gebroken boog van de gevel, niche aan de Maagd). De klokkentoren, daterend uit de late 16e of vroege 17e eeuw, stijgt boven een noordelijke kapel, bediend door een spiraalvormige trap. De ramen aan het bed, gedeeltelijk ommuurd in de 18e eeuw om de zigeuners te installeren, illustreren de opeenvolgende transformaties van het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1986.

De Augustijnen, die sinds 1262 in Narbonne waren geweest, hadden aanvankelijk hun klooster buiten de muren, vernietigd tijdens de wederopbouw van de omheining. Hun verhuizing in 1523 markeerde het begin van een nieuw religieus complex, mede gefinancierd door schenkingen, zoals die van Anne van Gentiaan in 1563 voor een kapel gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van de Annonciade. De interieurdecoratie, waaronder een gotische bas-reliëf van de Geboorte en funeraire platen, getuigt van het religieuze en gedenkteken gebruik.

De kapel, eigendom van een vereniging sinds 1985, behoudt sporen van zijn gevarieerde toepassingen: plaats van aanbidding, veelzijdige parochieruimte, en zelfs bioscoop. De geschiedenis weerspiegelt religieuze en politieke omwentelingen (revolutie, verkoop van nationale goederen) en lokale culturele aanpassingen, zoals haar rol in het gemeenschapsleven in de 19e en 20e eeuw.

Externe links