Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De begrafeniskapel van de familie Heriot is een mausoleum opgericht op het gemeenschappelijke kerkhof van La Boissière-École in de Yvelines. Gebouwd in 1901 door architect C. Lemaire, onderscheidt het zich door zijn externe sculpturen van Alfred Boucher en zijn sierelementen van Louis Holweck. Binnenin vertegenwoordigt een marmeren groep Felix Soulès een kind dat wordt ondersteund door een engel, terwijl een zeer verlichte grot een vrouw herbergt omringd door engelen. Dit monument, symbool van de 19e eeuwse begrafeniskunst, combineert religieuze symboliek en artistieke verfijning.

In 1987 werd een historisch monument opgericht na een eerste inscriptie in 1986, de kapel illustreert het belang van familieherdenking in de bourgeoisie van die tijd. De bronzen deuren, gemaakt door de Val-d'Osne werkplaatsen in Parijs, evenals de medaillons die eeuwige stilte en pijn oproepen, versterken het plechtige karakter ervan. De site, een eigendom gedeeld tussen de gemeente en individuen, getuigt ook van samenwerkingen tussen kunstenaars en ambachtslieden om uitzonderlijke funeral ensembles te creëren.

Gelegen in het noordelijke deel van het dorp, weg van Mauzaise, de kapel maakt deel uit van een landelijk landschap van de Yvelines gekenmerkt door erfgoed prestaties zoals het Château de La Boissière. De architectuur en inrichting weerspiegelen de esthetische smaken van de late 19e eeuw, waarbij neoclassicisme en romantische invloeden worden gemengd. De interieur- en exterieursculpturen nodigen uit tot een reflectie over dood en geheugen, centrale thema's van de begrafeniskunst van deze periode.

Externe links