Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Notre-Dame de Châteaulin, gelegen op een schistoos spoor met uitzicht op de Aulne in Finistère, vindt zijn oorsprong in het begin van de dertiende eeuw. Gebouwd op de plaats van een oude vesting punt genoemd uit de 10e eeuw onder de naam Nin Mountain, werd het oorspronkelijk gebruikt als een parochiekerk in de oude Bourgondië, een dorp nu uitgestorven. De architectuur, gerenoveerd in de 15e, 16e en 17e eeuw, weerspiegelt de stilistische evoluties van elk tijdperk, met behoud van een harmonieuze eenheid karakteristiek van Bretonse kunst. Het monument werd in 1914 geregeerd door een historisch monument en bevat een complete parochiekerk met triomfboog, ossuarium en beproeving.

Lossuary, gehecht aan de kapel in 1575 in een Louis XII stijl, gehuisvest de botten opgegraven van de begraafplaats en kerk. De veranda, herbouwd in 1722 met elementen uit de 16e eeuw, heeft een gedenkteken en lantaarns typisch voor de Bretonse renaissance. De Kersanton Stone Calvary, hedendaagse van Henri de Navarra (eind 16e eeuw), illustreert in het is een Laatste Oordeel met apocalyptische symbolen, terwijl in het westen het vertegenwoordigt de kruisiging. Deze elementen, gecombineerd met de klokkentoren versterkt in 1753, getuigen van de religieuze en artistieke vitaliteit van de regio.

Binnen vormen drie werkcampagnes (met name in 1691 en 1722) de huidige ruimte, met een drieschipsschip en een veelhoekige bed. De retables van de zeventiende tot achttiende eeuw, onder leiding van lokale broederschappen, vieren beschermheiligen zoals Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans of Sint Barbe. Onder de schatten, de graftombe van Jothane de Tresiguidy (†1324), burggraafss du Faou, ontdekt in 1860, herinnert aan de banden van de kapel met de Bretonse aristocratie. Een schilderij uit 1664, gewijd aan de heiligen Crepin en Crepin, benadrukt ook het belang van bedrijven (cordooners, Tanners) in zijn geschiedenis.

De kapel, die in de late 17e eeuw als parochiekerk werd ingedeeld ten behoeve van Saint-Idunet, onderging grote restauraties in de 19e (1860 De behuizing, de omgeving (geclassificeerd in 1942) en de gekerfde elementen maken het tot een opmerkelijk voorbeeld van het religieuze erfgoed van Breton, waarbij geestelijke, herdenkings- en gemeenschapsfuncties worden gemengd.

De kalvarium, met zijn gedeeltelijke inscriptie "GARDE... QUEIL FERA SELO(N) SES... JUDERA" zou een politieke waarschuwing oproepen in verband met de bekering van Hendrik IV (1576), die de religieuze spanningen van de periode in Bretagne weerspiegelt. De kapel, eigendom van de gemeente, blijft een plaats van herinnering en toewijding, open voor het bezoek.

Externe links