Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Pritz kapel, gelegen in Laval aan de weg naar Changé, is een voornamelijk Romaans gebouw gebouwd van de 8e tot de 12e eeuw. Het is gebouwd nabij een oude fort op Mayenne en Pritz Creek, zijn naam evolueert door de eeuwen heen (Prisco Siccino klooster in 710, Notre-Dame de Priz in 1407). Een niche op zijn gevel werd ingeschreven in 1926, en werd geclassificeerd in 1938. Privé-eigendom sinds de verkoop in 1794 voor 1.805 pond, het blijft in dezelfde familie, het behoud van zijn erfgoed.

Oorspronkelijk was de kapel verbonden met het Prisco Siccino klooster genoemd in 710 in de wil van bisschop Béraire, die het had onder andere kerkelijke goederen. Tussen de achtste en elfde eeuw waren er weinig bronnen, maar de kerk, al parochie, was verbonden met de jonge stad Laval opgericht rond 1020. De Benedictijnen van de Couture vestigden daar in de 12e eeuw een priorij, die het gebouw (nef herbouwd tussen 1080 en 1085) uitbreidde om tegemoet te komen aan de gelovigen. Tot het einde van de 12e eeuw bleef het de parochiekerk van Laval, voordat deze titel werd overgedragen aan de meer centrale Trinity kerk.

De kapel werd toen een vaak bezochte bedevaartplaats, versierd met fresco's (XIIth Het huisvest ook begrafenissen van weldoeners, waaronder André Merienne, en opmerkelijke meubelelementen: 17e eeuws altaarstuk toegeschreven aan Michel Lemesle, beelden (heilige Christophe, Saint Roch), en een houten hek van 1776. De Liefdadigheid van Priz, een actieve liefdadigheidsinstelling van de 14e tot de 16e eeuw, verspreidde er brood en aalmoezen op Hemelvaartsdag, en trok de armen in de regio aan.

De priorij, vanaf de Renaissance, behoudt zijn spirituele invloed. In 1791 ontsnapte de kapel uit de nationale verkoop dankzij de oppositie van de kerkgangers, alvorens in 1794 verworven te worden. Zijn fresco's, gedeeltelijk gewist door de ineenstorting van de 14e eeuw, onthullen nog steeds apocalyptische cycli en middeleeuwse donoren. De site, gekenmerkt door zijn ford en zijn Merovingische begraafplaats (de begrafenissen opnieuw gebruikt bij de ingang), illustreert de culturele en artistieke continuïteit van de Mayenne.

Het pand van Priz, een landgoed onder Puisiers en Ruillé-Froidfonds, omvat landerijen en seigneuriale gerechtigheid. Zijn eigenaren, zoals de Hay familie of de heren van Parneau, oefenden daar rechten uit tot aan de revolutie. De kapel, die nu particulier eigendom is, getuigt van meer dan duizend jaar religieuze, sociale en artistieke geschiedenis, van de Merovingers tot de moderne tijd.

Externe links