Bouw van de kapel XVIIIe siècle (≈ 1850)
Periode van eerste bouw van het monument.
30 décembre 1976
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 30 décembre 1976 (≈ 1976)
Rechtsbescherming van het gebouw op orde.
2004-2007
Herstel door een lokale vereniging
Herstel door een lokale vereniging 2004-2007 (≈ 2006)
Werk geleid door *Sauvegarde du Patrimoine de Lannilis*.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kapel (Box B 895): vermelding bij beschikking van 30 december 1976
Kerncijfers
Information non disponible - Geen historisch karakter aangehaald
Bronnen vermelden geen specifieke actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Notre-Dame du Bergot kapel is een religieus gebouw gelegen in de gemeente Lannilis, in het departement Finistère, Bretagne. Gebouwd in de 18e eeuw, het keurt een rechthoekig architectonisch plan, typisch voor vele Bretonse kapellen van die tijd. De west gevel wordt overdekt door een rechte klokkentoren naar één vlieg, een karakteristiek element van zijn sobere en functionele stijl. Het gebouw, nu eigendom van de lokale parochie, profiteerde van een recente restauratie tussen 2004 en 2007 door de vereniging Sauvement du Patrimoine de Lannilis, waarbij het belang voor de gemeenschap werd benadrukt.
De kapel wordt officieel erkend voor zijn erfgoedwaarde, zoals blijkt uit zijn inscriptie als historische monumenten in opdracht van 30 december 1976. Deze rechtsbescherming heeft tot doel haar architectuur en haar rol in de religieuze en culturele geschiedenis van de regio te behouden. Beschikbare bronnen, zoals Wikipedia en Monumentum, bevestigen de status als geclassificeerd gebouw, evenals de precieze locatie op de kadaster (sectie B, Pakket 895). Hoewel weinig gedocumenteerd over de exacte oorsprong of sponsors, de kapel illustreert de verankering van Marian aanbidding in Bretagne, waar kapellen gewijd aan de Maagd waren vaak plaatsen van bedevaart of gemeenschapsbijeenkomst.
De historische context van de 18e eeuw in Bretagne wordt gekenmerkt door een diep christelijke landelijke samenleving, waar kapellen een centrale rol speelden in het spirituele en sociale leven. Deze gebouwen dienden niet alleen als plaatsen van aanbidding, maar ook als identificatie voor parochies, vaak als toevluchtsoord voor vergeving of lokale festivals. De kapel Notre-Dame du Bergot maakt deel uit van deze traditie, hoewel in de archieven geen specifieke praktijken worden genoemd. De bescheiden architectuur weerspiegelt de middelen en behoeften van de Bretonse gemeenschappen van die tijd, waar lokale steen en schone vormen de religieuze constructie domineerden.
