Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-du-Rosaire kapel van Belpech, gelegen in de Aude in Occitanie, werd in 1344 gesticht dankzij Raymond Sirven, een lokale burgerij. De laatste kreeg toestemming van paus Clement VI om een kapel te bouwen gewijd aan Maria Magdalena, uitgerust met een klokkentoren en bediend door een priester die hij zou betalen. De plaats, dicht bij het kasteel op de helling van Castelas, werd gekozen om de toegang tot de massa te vergemakkelijken en om de begrafenis van zijn oprichter te huisvesten. Het werk, toevertrouwd aan de arbeiders van de parochiekerk Saint Saturnin, moest een schuine ondergrond stabiliseren.

In de 17e eeuw, onder Dominicaanse invloed, veranderde de kapel haar toewijding om Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans te worden, ook wel Onze-Lieve-Vrouw van Beaupy genoemd. In 1682 werd er een seminarie in de buurt gesticht, dat sacristie veranderde in een refter en een verdieping toevoegde. Geregisseerd door de Oblaten van Maria, trainde hij jongeren voor religieuze of intellectuele beroepen tot 1773, toen een conflict met de consuls van Belpech zijn activiteit beëindigde. De inkomsten van de kapel kwamen uit de obits (huur voor jaarlijkse Missen).

De Franse Revolutie markeerde een dramatisch keerpunt. Op 4 mei 1792 werden zijn twee klokken naar Castelnaudary gestuurd om te worden gesmolten, en zijn meubels verkocht als nationaal goed. Het standbeeld van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, een object van intense toewijding en als wonderbaarlijk beschouwd, werd door de bewoners verborgen om aan vernietiging te ontsnappen. Het verscheen op 7 oktober 1792 nadat het zich verborgen hield in de muren van het seminarie en vervolgens in de kapel van het Heilige Graf. Bedevaarten, zeer populair in de 16de en 15de eeuw, daalde in de 20ste eeuw, hoewel het standbeeld nog steeds werd vereerd in de kerk van Saint Saturnus.

Het huidige gebouw, ingeschreven in de historische monumenten in 1948, behoudt alleen de overblijfselen van de 15e of 16e eeuw: een zijbijlage aan het koor, een gewelfde sacristie met gotische openingen, en een klooster met een steunmuur. De ruïnes onthullen sporen van geschilderde decoratie (bruine portretten op gele achtergrond) en een crypte waarin de graven van Raymond Sirven, monniken en leraren. Een standbeeld van een steen genaamd de zwangere Maagd, toegeschreven aan Maria Magdalena door haar haar en haar hand gelegd op haar buik, getuigt van een oude genezende cultus, misschien voorafgaand aan de toewijding aan de rozenkrans.

Het originele meubilair, deels verspreid, bevatte opmerkelijke werken: een schilderij van Sint Anthony van de woestijn (Spaanse school, 17e eeuw), een Jansenistisch kruisbeeld met waarschijnlijk versterkte armen, en een schilderij van de ontsnapping in Egypte. Alleen het kruisbeeld en het schilderij van Sint Anthony blijven vandaag over. De kapel, oorspronkelijk in baksteen met zandstenen hoofdsteden, illustreert de lokale religieuze architectuur, gekenmerkt door trinitaire symbolen (driehoekige drie-niche behuizing).

Niet te verwarren met de abdij van Vajal (Benedictine dan Cistercianus, XII eeuw), gelegen ten noorden van Belpech, blijft de kapel van Castelas een plek vol geschiedenis, waar Mariaanse toewijding, religieus onderwijs en volks weerstand tegen politieke omwentelingen mengen.

Externe links