Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Adrienkapel, gelegen in de Morbihan in Saint Barthélemy, is een 15e-eeuws religieus gebouw gebouwd door de familie Rohan, wiens armen sieren het bed en de zuidelijke poort. Het Latijnse dwarsplan, met een plat bed begraven op 1,50 m, past zich aan het verhoogde terrein aan, met een sacristie in appentis en defensieve elementen zoals taluté uitlopers. Binnenin toont een gesneden jube Christus omringd door apostelen gekleed in Tempeliers ridders, wat een oude verbinding met deze orde suggereert. Twee fonteinen van toewijding, een in het koor, en nabijgelegen menhirs getuigen van een gechretianiseerde site op een oude heidense plaats van aanbidding verbonden met water.

De kapel heeft in 1932 een historisch monument gebouwd en bevat zandstenen uit de jaren 1480, die vergelijkbaar zijn met die van Notre-Dame de Quelven, en sporen van latere interventies, zoals de datum van 1565 gegraveerd in de Rimaison-wapens. De glazen ramen, gedeeltelijk verdwenen (glasmeester en scènes van de Passion afgezet in 1937), evenals een groot altaarstuk verwijderd in de 20e eeuw, onthullen een rijk verleden decoratie. Het gebouw, bedekt met dakpanelen gemaskerd door een 19e eeuwse gipskluis, werd in de jaren zeventig gerestaureerd om zijn middeleeuwse elementen te vinden.

De site, ooit een plaats van bedevaart bezocht, combineert defensieve architectonische elementen (pinacles met haken, klok in het kader) en symbolische elementen (fontaines, kruisen). De Rohans, heren van Baud, plaatsten hun embleem daar om hun macht te doen gelden, terwijl de Tempeliers, opgeroepen door de kostuums van de gebeeldhouwde apostelen, misschien de kapel voor de wederopbouw bezaten. De twee naburige menhirs en de buitenfontein, overdonderd door een kruis, onderstrepen de heilige continuïteit van de plaats, van heidense oorsprong tot haar christendom.

In de 20e eeuw veranderden wijzigingen enkele elementen, zoals de gedeeltelijke sluiting van de torenbaai of de vervanging van de zuidelijke hak in 1937. Ondanks deze transformaties blijft de kapel een opmerkelijk voorbeeld van Bretonse religieuze architectuur, waarbij middeleeuws erfgoed, tempelsymboliek en latere aanpassingen worden gemengd. Zijn classificatie en bescherming maken het tot een essentieel erfgoed van de Morbihan, een illustratie van de evolutie van toegewijde en seigneuriële praktijken in Bretagne.

Externe links