Bouw van de kapel 1ère moitié du XVIIe siècle (≈ 1750)
Gesticht door de Jezuïeten, gewijd aan Saint-Ignace.
1773
Uitzetting van de jezuïeten
Uitzetting van de jezuïeten 1773 (≈ 1773)
Einde gebruik als collegiale kapel.
5 janvier 1993
Historisch monument
Historisch monument 5 janvier 1993 (≈ 1993)
Officiële bescherming van het gebouw (box BY 250).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kapel (box 250): Beschikking van 5 januari 1993
Kerncijfers
Compagnie de Jésus - Oprichter en eerste eigenaar
Sponsor van de kapel in de 17e eeuw.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel van Sint-Erasme, ook wel Sant'Erasmu genoemd, werd gebouwd in de eerste helft van de zeventiende eeuw in Ajaccio door de Sociëteit van Jezus. Oorspronkelijk gewijd aan Saint-Ignace, diende het als kapel aan de Jezuïet college tot 1773, het jaar van de verdrijving van de Jezuïeten. De maneristische architectuur is rechtstreeks geïnspireerd door de Gesu van Rome, met een gevel die ritmisch wordt geborduurd door platte pilasters, niches en een driehoekig pediment. Een campanile kijkt uit op de noordkant, terwijl het interieur, georganiseerd rond een centraal schip en twee zijkapellen, heeft een neo-klassieke geschilderde inrichting.
Nadat de Jezuïeten vertrokken, werd de kapel hergebruikt door het Koninklijk College van Ajaccio, en vervolgens, tijdens de revolutie, werd de zetel van het Districtsbestuur. Het gebouw, geclassificeerd als Historisch Monument in 1993, onderscheidt zich door zijn raster dat het koor scheidt van het schip en zijn hybride stilistische elementen, waarbij Romeinse invloeden en lokale aanpassingen worden gemengd. Vandaag de dag is het eigendom van de gemeente, getuige van de educatieve en politieke geschiedenis van Ajaccio, tussen religieus erfgoed en seculiere herontwikkeling.
De nauwkeurigheid van de locatie wordt a priori bevredigend geacht, met een adres bevestigd in de Forcioli-Contistraat 22. De GPS-coördinaten bevinden zich echter op 20 van dezelfde straat en weerspiegelen kleine onzekerheden in de geografische databases. Zijn classificatie in 1993 heeft specifiek betrekking op de kapel zelf (kadaster BY 250), die zijn erfgoedwaarde benadrukt in het stadslandschap van Ajaccio.