Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Fiacre Kapel, gelegen in Le Faouët in Morbihan, is een katholiek religieus gebouw geclassificeerd als een historisch monument sinds 1889. Het is bekend om zijn flamboyante polychrome houten jube, gemaakt tussen 1480 en 1492 door Olivier Le Loergan, evenals om zijn 15de en 16de eeuwse glas-in-lood ramen. De kapel is gewijd aan Saint Fiacre, een 7e-eeuwse Ierse kruidenspecialist gevestigd nabij Meaux, wiens cultus werd geïntroduceerd in Bretagne door de familie Boutteville, oorspronkelijk uit Normandië en ten dienste van de hertogen van Bretagne sinds de 13e eeuw.

Een gegraveerde steen opnieuw gebruikt in een nabijgelegen huis getuigt van de bouw van een "ziekenhuis" (ziekenhuis voor pelgrims) in 1436 door een lid van de familie Boutteville, suggereert het eerdere bestaan van een kapel of een pelgrimsplaats. De bouw van het huidige gebouw is gelegen rond het midden van de 15e eeuw, met een waarschijnlijke einddatum rond 1480, gemarkeerd met een inscriptie op de jube. Volgens de traditie werd de kapel tegelijkertijd gebouwd met Notre-Dame de Kernascliden, op 15 km afstand, met een legende die vertelde dat engelen tijdens hun pauzes het gereedschap van de arbeiders van de ene werf naar de andere droegen.

De architectuur van de kapel, in de vorm van een Latijns kruis, omvat een enkele lage zijschip, een drie-spanige transept, en een koor zonder een lage kant. De klokkentoren, geïnspireerd door Notre-Dame de Kerinec en Kernascleen, wordt geflankeerd door twee torens verbonden door voetbruggen. De westerse gevel, beschreven door historici als "karakteristiek," heeft een uitgebalanceerde dissymmetrische samenstelling, met een column-framed portal omzoomd door een trilobed regent lampequin. De zuidelijke veranda, vergelijkbaar met die van Kernascleen, herbergt een gemineerd portaal onder een volledige tympanum, terwijl de vlakke bedzijde draagt de ducal armen van Bretagne, met de nadruk op de bescherming van de hertogen.

De Jube, geclassificeerd in 1846, illustreert bijbelse scènes (verleiden van Adam en Eva, Passie van Christus) en hoofdzonden (vergiftiging, lust, luiheid). De glas-in-lood ramen, daterend uit de 15e en 16e eeuw, evenals de rond-bosse sculpturen van de Ducal werkplaats van Folgoët, complete opmerkelijke meubels. De kapel onderging controversiële restauraties in de 19e eeuw, met name tussen 1862 en 1866, waar pastiches vervangen ontbrekende panelen van de jube. Een restauratie in 1951 verwijderde deze toevoegingen om de geest van de oorspronkelijke polychromie te herwinnen.

De kapel is eigendom van de gemeente Faouët en verwelkomt jaarlijks een gratie op de laatste zondag van augustus. De geschiedenis wordt gekenmerkt door lokale legendes, zoals die van de engeltransporteurs van gereedschap, en zijn band met de nobele Bretonse families, met name de Bouttevilles en de hertogen van Bretagne, wiens armen sieren het bed. Het gebouw, ondanks zijn terugkerende vochtigheid, blijft een belangrijk voorbeeld van flamboyante gotische architectuur in Bretagne, waarbij stilistische innovatie en religieuze symboliek worden gecombineerd.

De precieze oorsprong van de kapel blijft gedeeltelijk onduidelijk, maar haar rol in het religieuze en maatschappelijke leven van de Faouët is sinds de 15e eeuw bewezen. Geassocieerd met een pelgrimsziekenhuis, weerspiegelt het het belang van plaatsen van eredienst en ontvangst in het middeleeuwse Bretagne, waar landelijke kapellen dienden als verzamelpunten voor lokale gemeenschappen en reizigers. De aanwezigheid van twee seigneuriale oratorieën ten noorden van het koor onderstreept ook zijn status als monument verbonden aan de Bretonse aristocratie.

Externe links