Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint Hervé, gelegen in Gurin in Morbihan, is een symbolisch monument van de Bretonse religieuze architectuur van de 15e eeuw. Geklasseerd als historisch monument in 1922, werd gebouwd onder impuls van de abten van Langonnet, met werken geïnitieerd door Henri de Kergoët (1447-1482), voortgezet door Vincent de Kergoët (1482-1510), en aangevuld door Yves de Bouteville (1518-1536). De flamboyante stijl onderscheidt zich door zijn poorten, steunbalken, en een vierkante toren overdekt door een pijl versierd met billen, terwijl het interieur, gewelfd in hout, heeft zandstenen gesneden met fantastische vegetarische motieven.

De kapel is gewijd aan Saint Hervé, ooit aangeroepen om de kuddes van de wolven van de Zwarte Bergen te beschermen, dan paarden, die het belang ervan in het lokale platteland weerspiegelen. Elk jaar wordt er een grote vergeving gehouden op de laatste zondag in september, waaronder sinds 1955 de gratie van de sounders, ter viering van de Bretonse muzikale traditie. Het 16e eeuwse venster, dat Sint Yves vertegenwoordigt, en de granieten altaren van de 16e eeuw getuigen van zijn rijke artistieke en liturgische erfgoed.

De site, omgeven door een groot plein, illustreert het model van Bretonse kapellen gebouwd tussen de 14e en 16e eeuw in landelijke gebieden. Deze gebouwen, vaak verbonden met heilige genezers, dienden als jaarlijkse bedevaartplaatsen. De sacristie, toegevoegd in 1698, draagt een inscriptie met de namen van de sponsors: Mir Ian Segain (vicire de Gourin), Mir Iacq Igou (chaplain) en Mathurin Salou (fabrikant). Een monumentaal 16e eeuws kruis, nu uitgestorven of niet gelokaliseerd, was ooit voltooid.

Het gebouw, eigendom van de gemeente Gourin, belichaamt zowel een religieus, artistiek als sociaal erfgoed. De beschermde elementen omvatten de kapel zelf (kadaster B 561), geclassificeerd sinds 1922. De feesten van Saint Hervé, nog eens vier- of vijfdaagse fi's in het begin van de 20e eeuw, trokken een grote menigte aan, die zijn centrale rol in de lokale cultuur benadrukte. Tegenwoordig blijft het een symbool van Bretonse toewijding en zijn bewaard gebleven architectonisch erfgoed.

Externe links