Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Julien de Miramas, gelegen op het kerkhof van Miramas-le-Vieux, is een oude parochiekerk van het middeleeuwse kasteel. Dit romaanse monument uit de 12e eeuw behoorde oorspronkelijk tot de abdij van Saint-Victor in Marseille en werd vervolgens door de koning van de Provence Conrad I van Arles naar de abdij van Montmajour gestuurd. Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door kerkelijke conflicten, vooral tussen de aartsbisschop van Aix en de monniken van Montmajour, opgelost door pauselijke bubbels in de 12e eeuw.

In 1118 beëindigde een overeenkomst de geschillen over de kerken van Miramas, bevestigd in 1123 door paus Calixte II. De bezittingen van Montmajour op het kasteel worden bevestigd door verschillende pausen, waaronder Urban II en Eugene III in 1152. Foulques de Cabannes, Prior van Miramas, werd in 1193 Abbé de Montmajour. De kapel, nog steeds in gebruik in de 17e eeuw, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1928.

Architectuur is de kapel 11 meter lang (inclusief apse) voor 5,50 meter breed. Het romaanse portaal, versierd met een reeks sterren, en een niche uit 1701 met een standbeeld van St Julien, getuigen van zijn stilistische evolutie. Omringd door de begraafplaats, domineert het het zuiden van het castrum, een overblijfsel van de middeleeuwse organisatie van het dorp.

De kapel illustreert de verbanden tussen religieuze macht en seigneuriële macht in de Provence. Zijn inscriptie in 1928 onderstreept zijn erfgoedwaarde, terwijl zijn "fatsoenlijke" staat in de zeventiende eeuw een culturele continuïteit weerspiegelt ondanks de transformaties. De archieven vermelden ook donaties van Adelaide de Bourgogne, zuster van Conrad I, verbonden aan keizer Otto I.

Externe links