Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Laurentkapel van Tournus is een 10e-eeuws religieus gebouw gelegen 400 meter ten noorden van de abdij van Saint-Philibert. Het was een van de vier kapellen gebouwd door de monniken. De preromaanse architectuur, gekenmerkt door opus spicaatum muren (stenen gerangschikt in vis randen) en een dak van holle tegels, weerspiegelt een eenvoud karakteristiek van de landelijke religieuze gebouwen van de periode.

In de 12e eeuw werd de kapel opnieuw ontworpen met de toevoeging van een klokkentoren, die in de 16e eeuw enigszins werd aangepast voor de opening van twee ramen. Bedreigd door vernietiging in 1904 om plaats te maken voor een vrachtstation, werd het gered in extremis en geclassificeerd als een historisch monument op 22 december 1905. Deze classificatie liet toe om zijn bescheiden rechthoekige plan, zijn unieke schip niet gebogen, en de resten van muurschilderingen, waaronder een mogelijke 12e eeuwse Déposition de la Croix.

Het interieur, nuchter en gestript, bevat een schip gevolgd door twee overspanningen: de eerste, gewelfd in een wieg, ondersteunt een discrete klokkentoren, terwijl de tweede, licht bevooroordeeld, eindigt met een rechte bed. Drie ramen doorboren de zijwanden en drie baaien verlichten het bed. De fragmentaire muurschilderingen, hoewel gedeeltelijk gewist, bieden een zeldzame getuigenis van middeleeuwse religieuze decoratie in Bourgondië. De kapel illustreert aldus de architectonische en artistieke evolutie van kleine culturele gebouwen tussen de 10e en 16e eeuw.

Externe links