Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Méenkapel, gelegen aan de zogenaamde "Saint-Méen" op de gemeente Ploemel (Morbihan), is een religieus gebouw gebouwd in de 16e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn stenen architectuur, bestaande uit twee aangrenzende schepen: een hoofdschip en een kortere seigneurkapel naar het zuiden. Deze twee delen communiceren door twee bogen in het midden, typisch voor de vroege Renaissance. Het bed beschikt over twee ontdekte gevels, verbonden door een knoop, terwijl de deuren in mand handvat blijven nuchter, zonder decor.

De kapel herbergt opmerkelijke meubels, waaronder een glazen dak uit 1556, zwaar gerestaureerd, en een tweede glazen dak van 1902. Het granieten meesteraltaar is hedendaags van de bouw, en een tweede altaar is in de zuidelijke kapel. Vijf standbeelden uit de 18e en 19e eeuw zijn bewaard gebleven, waaronder een homogeen ensemble dat Saint Fiacre en Saint Hervé vertegenwoordigt. Lokale traditie roept een stichting van de Tempeliers op, hoewel deze hypothese niet bevestigd wordt door historische bronnen.

Gerangschikt als historisch monument sinds 30 juni 1925, onderging de Sint-Méenkapel wijzigingen in de 19e eeuw, zoals de sloop en wederopbouw van de klokkentoren in 1838, waarschijnlijk identiek. De houten jube, die als omslachtig werd beschouwd, werd toen ook verwijderd. De wapenschilden aanwezig in de kapel, vooral die van de familie Larlan, lokale heren, suggereren hun rol als pre-eminencers en misschien oprichters. De vullingen van sommige ramen zijn nu verdwenen, maar het gebouw behoudt architectonische en meubelelementen die getuigen van zijn geschiedenis.

De kapel is eigendom van de gemeente Ploemel en blijft een kenmerkend voorbeeld van het 16e-eeuwse Bretonse religieuze erfgoed, dat laatgotische en renaissance invloeden mixt. Het rechthoekige plan, versierde lades en glas-in-lood ramen maken het een emblematisch monument van de Morbihan.

Externe links