Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Nicolas, gelegen in Neuwiller-lès-Saverne in de Nederrijn, is een religieus gebouw waarvan de overblijfselen dateren uit de elfde eeuw. Archeologische opgravingen uitgevoerd in 1987-1988 onthulden de funderingen van een 20 meter lang heiligdom, met inbegrip van een schip naar onderpand, een licht overstromende transept, en een halfrond koor. De metselwerken, bestaande uit puin dat in regelmatige vergaderingen werd georganiseerd, evenals de grond, werden beschermd door een inscriptie op historische monumenten in 1989.

De kapel werd voor het eerst genoemd in 1285, waar vier altaren gewijd aan Sint Nicolaas, Sint Vincent, Sint Johannes de Doper en Sint Gertrude werden gehuisvest. Elk van deze altaren werd geassocieerd met een prebend. In de 13e en 14e eeuw diende het als necropolis voor de nobele familie Lichtenberg. De statuten van 1709 geven aan dat het door een kanonnenwoning en naast het kerkhof van de abdij werd overweldigd. De plannen van 1730 en 1753 bevestigen zijn locatie, maar in 1759 werd het beschreven als in slechte staat en ongebruikt voor aanbidding.

De vernietiging van de kapel werd voorzien in 1768, waarschijnlijk gekoppeld aan de oprichting van een openbaar plein ten noorden van de abdij kerk, wat leidde tot de onderdrukking van de aangrenzende begraafplaats. De opgravingen van 1987-1988 onthulden ook sporen van een Karolingische habitat onder de fundamenten van de kapel, evenals een monolithische sarcofaag uit de 11e-XIIe eeuw die nog ten oosten van het transept ligt. In 1992 werden de overblijfselen benadrukt en beschermd door extra stichtingen tijdens de herontwikkeling van het Hof van Justitie, waar ze vandaag nog zichtbaar zijn.

Externe links