Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Saint Sebastian, gelegen in Dambach-la-Ville in de Nederrijn, is de voormalige parochiekerk van het verdwenen dorp Oberkirch, genoemd sinds 1285. Het verval begon in 1340 met de opklimming van Dambach als een bisschopsstad, vervolgens werd verzegeld in 1356 door bisschop Johannes II van Lichtenberg, die opdracht gaf de kantoren te verplaatsen naar de kerk van St. Stephen. Desondanks bleef de site een bedevaartsplaats, die onder controle van de abdij van Dachstein (1356), vervolgens de kathedraal van Straatsburg (1359), werd doorgegeven aan de burgerlijke hospices van Straatsburg in de 15e eeuw.

In 1480 verwijderde Paus Innocentius VIII de vicariaten van Oberkirch, waarmee hij een nieuwe etappe in zijn geschiedenis markeerde. Bij de revolutie werd de kapel in 1792 in beslag genomen en geveild. Gezamelijk verworven door 32 dorpelingen die de priester Zaepffel steunden (ontbreken van de grondwettelijke eed), werd het eigendom van een broederschap dat nog steeds actief is. Beschadigd tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het gerestaureerd met openbare en particuliere middelen voordat werd heropend in 1962.

De architectuur van de kapel weerspiegelt haar turbulente geschiedenis: een 12e-eeuwse romaanse klokkentoren, een gotisch schip en bedde (14e-15e eeuw), een Renaissance sacristie (17e eeuw), en een barok altaar (1690-1692) gesneden door de broers Winterhalter en Johannes Beyer. De site herbergt ook een mysterieuze ossuary, gekoppeld door de legende aan de Rustaud opstand (1525), en een wonderbaarlijke kruis van 1687. De Saint-Sébastien Brotherhood, een vereniging van Elzas-mosellaanse lokale wet, heeft het sinds 1792 gehandhaafd.

Een historisch monument in 1921, de kapel domineert de Frankstein wijngaard, met een uitzonderlijk uitzicht op de Elzas vlakte, het Zwarte Woud en, bij helder weer, de pijl van de kathedraal van Straatsburg. Zijn hof, bevoorrechte mening, maakt het een plek zowel spirituele als toeristische, verankerd in het landschap en de lokale geschiedenis.

Het interieur bestaat uit middeleeuwse beelden (Vierge à l'Enfant, 15e eeuw), relikwieën (Saint Sebastian, 16e eeuw) en barokke werken zoals Saint Urbain (X-VIIIe eeuw). De zes houten armen van het licht sieren het schip, evenals de polychrome kluis sleutel van het koor (zie Christus), getuigen van de artistieke rijkdom van de plaats. De romaanse altaarsteen, hergebruikt voor het barokke altaar, symboliseert liturgische continuïteit door de eeuwen heen.

Externe links