Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Sint Anne van Berné, oorspronkelijk gelegen in Pluméliau in Morbihan, dateert uit de 16e eeuw, rond 1520-1530. Het presenteert een Latijns kruisplan met een plat bed, typisch voor de Bretonse religieuze architectuur van deze tijd. Zijn gevel, versierd met wapenschilden zoals die van de families Langle en Rimaison, werd op 15 juni 1925 ingeschreven in historische monumenten. De kapel had ook een zuidelijke poort overdekt door een glazen raam en een axiale baai gedeeltelijk gesloten door een retable later toegevoegd.

Na de Tweede Wereldoorlog viel de kapel in puin. In de jaren zestig werd het steen ontmanteld in 1961 en herbouwd op het Pont-Callec landgoed in Berné, een kilometer van de oorspronkelijke locatie. De stenen keerden niet terug naar hun oorspronkelijke indeling, en de kapel werd gerestaureerd in 1967, zoals aangegeven door een inscriptie op de noordelijke muur. Op de oude locatie, op de plaats Le Cloître, werd een herdenkingsplaat geplaatst ter ere van Notre-Dame de Joie.

De huidige kapel, eigendom van een vereniging, onderscheidt zich door zijn gesneden ingangen en zandstenen, evenals door een fontein van toewijding gelegen een kilometer van de site. In de buurt is ook de kapel Sainte-Anne des Bois, gebouwd in 1865 door de gravin van Cossé-Brissac. De wapenschilden zichtbaar op de uitlopers, zoals de Thoomelin-Ploeuc, suggereren banden met de 16e eeuwse lokale heren, waaronder de familie Talvern.

Architectuur combineert de kapel middeleeuwse elementen (plat haar, buttress) en latere toevoegingen, zoals de klokkentoren in de 19e eeuw opnieuw doet. De ontmanteling en ophef in de 20e eeuw illustreert de inspanningen om het Bretonse erfgoed te behouden, ondanks de transformaties. Het dak van het bed, versierd met vullingen in fleur de lelies, en de westelijke deur met de Rimaison armen getuigen van haar rijke aristocratische en religieuze verleden.

Externe links