Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Bénédicte de Domange kapel, gelegen in het gehucht Igé (Saône-et-Loire), is een Romaans gebouw waarvan de eerste records dateren uit een charter van Cluny in 953. Zijn schip, voorkoor en span onder klokkentoren dateren uit de 10e eeuw, terwijl het werd herbouwd in de 11e eeuw. Dit monument illustreert de invloed van de Clunisiaanse orde in de regio, met architectonische elementen die kenmerkend zijn voor de eerste Romaanse kunst, zoals de Lombardarchaturen van de klokkentoren.

In de 15e eeuw werd de kapel verrijkt met een zijkapel gewijd aan Notre-Dame-de-Pitié, opgericht door Antoine de Villecourt, seigneur van Chalotte, en zijn vrouw. De grijze glas-in-lood ramen, geïnstalleerd in 1866 met uitzondering van die van de abside, vervangen de originele openingen. De bronzen klok, Benedict genaamd, werd herschikt in 1897. De site, ontheiligd in 1971, onderging een omzetting in wijnkelder en museum van 1990, voordat werd hersteld tussen 2006 en 2008 onder leiding van Frédéric Didier, hoofdarchitect van historische monumenten.

In 1938 werd een historisch monument gearrangeerd, de kapel was het toneel van revolutionaire omwentelingen: de monniken van Cluny werden er van verdreven en in 1795 werd aanbidding verboden. In de 21e eeuw trekt het de aandacht van onderzoekers, zoals blijkt uit de architectonische enquête van Hongaarse studenten van het International Centre for Heritage Studies in 2017. Dit werk, samen met de bekroonde restauraties (2008 Departmental Heritage Award, Speciale vermelding van Erfgoed Rubans), onderstreept het erfgoed belang.

Het gebouw combineert daarmee middeleeuws erfgoed en moderne aanpassingen, die bijna een millennium van religieuze, seigneuriale en wijnbereiding geschiedenis weerspiegelen. De vierkante klokkentoren, versierd met grimaçant maskers, en zijn gemêleerde bessen maken het een opmerkelijk voorbeeld van Romaanse kunst in Bourgondië-Franche-Comté.

Externe links