Eerste schriftelijke vermelding 1119 (≈ 1119)
Kapel geciteerd in een document.
XIIe siècle
Bouw van de kapel
Bouw van de kapel XIIe siècle (≈ 1250)
Romaanse periode, gevestigd landelijk klooster.
Fin XVIe siècle
Link naar Camarignan
Link naar Camarignan Fin XVIe siècle (≈ 1695)
Priorij gehecht aan Sint Andrew.
6 décembre 1949
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 6 décembre 1949 (≈ 1949)
Registratie bij ministerieel decreet.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle Sainte-Colombe : inschrijving bij bestelling van 6 december 1949
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel Sainte-Colombe, gelegen in Saint-Gilles in de Gard, is een 12e-eeuws religieus gebouw gekenmerkt door de Romaanse invloed van de Provence. Het is het laatste overblijfsel van een klein landelijk klooster gevestigd in de boerderij van Sainte-Colombe, waarvan kloostergebouwen zijn verdwenen ten gunste van een latere boerderij. De architectuur combineert formet bogen, kolommen met hoofdsteden versierd met volutes en acanthe bladeren, evenals een gebeeldhouwde tympanum afgebeeld Saint Colombe ingelijst door engelen, potentieel een hergebruik van de Romeinse tijd.
Het schip, verdeeld in twee ongelijke spanten, leidt tot een gewelfd koor in een wieg en een apse verlicht door een kolom venster. De priorij, eenvoudig en regelmatig, werd in de 16e eeuw gehecht aan die van Saint-André de Camarignan. De kapel, geclassificeerd als een historisch monument op 6 december 1949, illustreert het middeleeuwse religieuze erfgoed van de Camargue, mixt Romaans erfgoed en lokale aanpassingen.
Zijn tympanum, een opmerkelijk element, kan afkomstig zijn van een hergebruik van oude materialen, een hypothese versterkt door de stijl van bas-reliëfs. De vierkante klokkentoren, gedeeltelijk bewaard gebleven, en de geometrische decoraties van de bedriegers getuigen van een netjes vakmanschap. Vandaag de dag blijft de site een zeldzaam voorbeeld van landelijke kloosterarchitectuur in Occitanie, gekoppeld aan de agrarische en religieuze geschiedenis van de regio.