Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Chartreuse Notre-Dame-du-Val-de-Bénédiction werd in 1356 opgericht door Paus Innocent VI, geboren Étienne Aubert, op grond die werd verworven in Villeneuve-lès-Avignon uit 1342. Een voormalige advocaat die een paus werd, veranderde hij zijn kardinaalverblijf in een Cartusisch klooster nadat hij overwogen had de generaal van de Chartreux, Jean Birelle, als paus te kiezen. Het werk begon in 1353, met de bouw van het grote klooster, de kerk en dertien cellen voor de monniken. De plechtige inwijding vond plaats in 1358, in aanwezigheid van Onschuldige VI en twaalf kardinalen. De paus, oorspronkelijk uit de Monts (Corrèze), werd er begraven in 1362 in een kapel gewijd aan de Heilige Drie-eenheid, rijk versierd.

Na het vuur van het pontificale paleis in 1365, de neefjes van de paus, kardinalen Étienne Aubert en Pierre de Selve (bekend als Monteruc), voltooiden het werk door toevoeging van het klooster Sint-Johannes en twaalf nieuwe cellen. De Chartreuse werd een van de rijkste in het koninkrijk dankzij de landdonaties van Aubert en lokale families, waaronder land rond Avignon, Uzes, en zelfs de gedroogde vijvers van Pujaut in de 17e eeuw. Deze inkomsten maken het mogelijk om het klooster te verfraaien en kunstwerken te financieren, zoals de fresco's van Matteo Giovannetti in de kapel Sint Johannes de Doper, uitgevoerd rond 1354-1355.

In de 17e eeuw verrijkte de Chartreuse een monumentale poort ontworpen door François de Royers de La Valfenière (1648-1649), en verwelkomde Lodewijk XIV in 1660. In 1691 versierden achtendertig kraampjes van Charles Boisselin het kerkkoor. De Franse Revolutie maakte echter een einde aan deze welvaart: het klooster werd in 1790 in beslag genomen, verkocht als nationaal eigendom in 1793, vervolgens verdeeld in 286 percelen aan het einde van de 19e eeuw. De gebouwen worden huizen of landbouwruimtes, terwijl de meubels en bibliotheek (9,200 volumes in 1791) verspreid zijn.

In de 20e eeuw begon de staat een langzame rehabilitatie. In 1909 begon de architect Jules Formigé met het eerste restauratiewerk. In 1973 werd de Chartreuse een cultureel ontmoetingscentrum, waar kunstenaars en theaterbedrijven werden verwelkomd onder auspiciën van CIRCA (International Centre for Creative and Animation Research). Sinds 1990 heeft het Centre national des écritures du spektakel (CNES) een ambitieus project ontwikkeld: om van deze plaats een "Villa Médicis à la française" te maken, gewijd aan hedendaagse dramatische geschriften en aan la francophonie. In 2019 kende de Ministère de la Culture hem de titel "plaats van referentie voor dramatische geschriften uit La Francophonie" toe.

De site behoudt opmerkelijke overblijfselen, zoals het graf van Innocent VI (14e eeuw), gered in extremis in de 19e eeuw, of de fresco's van de kapel Sint Johannes Doper, toegeschreven aan Matteo Giovanetti. Deze schilderijen, geïnspireerd op het leven van Johannes de Doper en de passie van Christus, behoren tot de zeldzame voorbeelden van pontificale muurdecoraties die in Frankrijk bewaard zijn gebleven. De Chartreuse herbergt ook middeleeuwse kloosters (groot klooster, klooster van de doden, klooster Sint-Jan), een kloosterkerk vergroot in de 14e en 17e eeuw, en nutsgebouwen zoals de bugade (wash) en zijn kloostergevangenis.

De Chartreuse combineert vandaag erfgoedbehoud en culturele innovatie. Elk jaar herbergt het 40.000 bezoekers, 20.000 toeschouwers en honderd artiesten in residentie. Zijn "International Summer Meetings," gelanceerd in 1974, verwelkomde figuren als Carolyn Carlson of Michael Lonsdale. De plaats is ook een symbool van verzet: tijdens de Tweede Wereldoorlog verbergt de bewaker Georges Puel een Amerikaanse piloot die in 1944 werd neergeschoten, waardoor hij via het verzet kon ontsnappen. Gerangschikt als historisch monument in 1862, belichaamt de Chartreuse zowel het middeleeuwse erfgoed van Avignon als een levend laboratorium voor podiumkunsten.

Externe links