Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Molinot vond zijn oorsprong in de 14e eeuw als een sterk huis getuigd door 1298, behorend tot de familie van Mont-Saint-Jean. Dit pand, dat een strategische plaats werd, kwam in de 16e eeuw in handen van Aumonts familie. In 1591 markeerde een gewelddadige episode zijn geschiedenis: de kapitein van het kasteel en zijn soldaten werden ontvoerd in het lagere hof en meegenomen naar Châteauneuf-en-Auxois voor losgeld. Dit monument, beschreven als een imposant ensemble met ophaalbrug, drie torens en sloten, onderging grote transformaties in de zeventiende eeuw, waaronder de ontwikkeling van een dovecote in de toren.

In de 18e eeuw is het kasteel in puin volgens de kaart van Cassini (1763) en gedeeltelijk vernietigd in 1776 door de eigenaar. De inventarissen van 1656 en 1716 onthullen een complexe architectuur: een huis lichaam, ravelins, een vijver en een benedentuin, allemaal omgeven door muren. Tegenwoordig is er slechts een platform van 65 x 70 meter over, een ronde toren van de 14e eeuw opnieuw ontworpen, en resten van muren. Deze elementen, evenals de dovecote, zijn beschermd sinds 1990 en 1994 onder de historische monumenten.

De historische bronnen onderstrepen het strategische belang van Molinot, gekoppeld aan de lokale conflicten en nobele families van Bourgondië. De toren, het laatste middeleeuwse overblijfsel, illustreert de architectonische evolutie van de site, die zich verplaatst van een fort naar een seigneuriale residentie voordat het wegvalt. De opgravingen en archiefdocumenten bevestigen haar rol in het regionale defensieve netwerk, hoewel de huidige staat niet langer de grandeur uit het verleden weerspiegelt.

De site, geregistreerd in de algemene inventaris van erfgoed, biedt een getuigenis van sociale en militaire transformaties in Bourgondië tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd. Zijn vijver, sloten en sporen van zijn gebouwen herinneren aan de typische ruimtelijke organisatie van de Bourgondische kastelen, aangepast aan zowel defensie als seigneuriële leven. Recente beschermingsmaatregelen hebben tot doel deze resten te behouden, ondanks het feit dat de oorspronkelijke structuren bijna volledig verdwenen zijn.

Externe links