Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Abondant, gebouwd in de 17e eeuw in de stijl van Lodewijk XIII, is gelegen in de gemeente Abondant, in Eure-et-Loir. Het is representatief voor de aristocratische architectuur van deze periode, met grote transformaties in de 18e eeuw, vooral onder de impuls van de familie van Sourches Butcher, waardoor het een emblematische residentie van de verfijnde smaak van de periode.

De oorsprong van het landgoed dateert uit minstens de 15e eeuw, met heren als Pierre de Bigot of Guillaume de La Guiriry. Aan het begin van de 17e eeuw verwierf Joachim de Bellangreville, Grand provoost van Frankrijk, de seigneury. Zijn weduwe, Marie de La Noue, ruilde het landgoed in 1645 om met Jacques Bouchet de Sourches, Abbé de Saint-Martin de Trouart. Het is onder deze familie dat het huidige kasteel is gebouwd, markeert het begin van een lange periode van bezit en schoonheid.

In het midden van de 18e eeuw moderniseerde Louis II du Bouchet de Sourches, Grand Prévôt de France en luitenant-generaal het kasteel tussen 1747 en 1750. Hij riep de architect Jean Mansart de Jouy, kleinzoon van Jules Hardouin-Mansart, op om het huis te vergroten, een eretrap te creëren met een ijzeren helling, en een grote woonkamer te bouwen met houtwerk versierd met Chinese motieven, genaamd "pekin's salon." Deze lounge, ingericht door Parijse ambachtslieden zoals Jacques de Sève en timmerman Michel Cresson, weerspiegelt de rage voor exotiek en de Rocaille assagi stijl.

Het kasteel bleef tot de 19e eeuw in de familie Bouchet de Sourches, waarna het via een alliantie naar de Pérusus des Cars ging. In de 20e eeuw wisselde hij meerdere malen van hand: in 1920 gekocht door de Amerikaanse bankier Henry Herman Harjes, vervolgens door Pannonica de Koenigswarter tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1951 werd het omgevormd tot een medisch en sociaal centrum, dat ouderen en vluchtelingen verwelkomt. Sinds 2016, na een periode van stopzetting, is het gerestaureerd en omgezet in 54 huureenheden.

Ondanks zijn opname in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1928 was het kasteelpark gedeeltelijk loti sinds de jaren 1960, waardoor het historische landgoed werd verminderd. Tegenwoordig bewaart het kasteel opmerkelijke elementen zoals de smeedijzeren toegangspoort, geclassificeerd als een historisch monument, en de 18e eeuwse eretrap, getuigenis van zijn prestigieuze verleden.

De interieurdecoraties, met name die van de "pekin's salon," werden in 1902 ontmanteld en overgebracht naar Parijs voordat ze uiteindelijk werden overgenomen door het Louvre Museum in 1988. Deze salon, geheel gereconstrueerd, wordt nu tentoongesteld in het Louvre en illustreert de Franse decoratieve kunst uit het midden van de 18e eeuw en de fascist van de aristocratische woningen van die tijd.

Externe links