Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Angrie Castle, gelegen in het departement Maine-et-Loire, is een neogotisch monument gebouwd tussen 1846 en 1847 door architect René Hodé voor de gravin van Lostanges. Deze grote rechthoek geflankeerd door vier ronde torens, bekroond met machicoulis en slanke daken, stijgt in het centrum van de middeleeuwse gracht twaalf meter breed, overblijfselen van het oude kasteel. De interieurdecoratie, toevertrouwd aan de schilder Achille Léger, specialist in operadecors, maakt het tot een artistiek juweel. Eerste voorbeeld van een neogotische stijl in Anjou, het zal invloed hebben op vele kastelen gebouwd in de regio in de tweede helft van de 19e eeuw.

De heerschappij van Angrie, bevestigd uit de twaalfde eeuw, behoorde tot de familie van Andigné, die moderniseerde het kasteel in de zestiende eeuw door het toevoegen van sloten, ophaalbruggen en kanonnen. In 1586 beschreef René d'Andigné het in detail, met vermelding van de vestingwerken en het ommuurde park. De afstamming van de D-Andigné stierf in 1725 en het land werd in 1727 verkocht aan Jacques-Urbain Turpin van Crissé. Door erfdeel, het landgoed doorgegeven aan de Lostanges, die de wederopbouw van het kasteel in 1846, vervolgens aan de families Hersart du Buron en Kerautem, huidige eigenaren.

Het huidige kasteel, ingeschreven in historische monumenten in 2008, behoudt middeleeuwse elementen zoals gracht en een twee boogbrug, het laatste overblijfsel van de oude ophaalbrug. De basis van de vier oude torens, die in de 19e eeuw zijn geraasd, blijven nog steeds in de in de rots gegraven sloten. De commons en de boerderij, herbouwd in 1867, nemen een neoklassieke stijl in tegenstelling tot het neogotische huis. Een restauratie in de jaren negentig veranderde zijn uiterlijk enigszins, met name het elimineren van torenniches.

Het kasteelpark, geopend in het westen door een poort, omvat een oud kruis van de Angrie begraafplaats. Op zijn hoogtepunt had het landgoed tien omliggende boerderijen, zoals die van de Charmille (1896) of de Rochette. De architectuur van het kasteel, het mengen van schist en tufe balgen, illustreert de overgang tussen middeleeuwse tradities en 19e eeuwse innovaties, terwijl de trompe-l'oeil geschilderd decoraties, nu beschermd, getuigen van de pracht van de periode.

Externe links